برچسب اعتراضات 1401

اگر ما واقعاً دنبال حل مشکلات مملکت هستیم باید این اعتراضات با تدبر حل و فصل شود، کجای دنیا اعدام و کشتن راهگشا و حلال مشکل بوده است، دولت اگر به دنبال تغییرات بنیادین و راهگشا است باید زندانیان سیاسی را آزاد کند. از آن ور هم اگر برخی بیایند و بسیجی‌ها را به قتل برسانند، باید توجه کنند که به هر حال خشونت، خشونت بیشتر می‌آفریند. نکته دردناک دیگر این تبریک اعدام‌ها از سوی برخی ائمه جمعه و نمایندگان است، تبریک اعدام نمک به زخم مردم پاشیدن است، کجای دنیا از اعدام ابراز خوشحالی می‌کنند. سران کشور باید یک بار دیگر از خود بپرسند ما در سال ۵۷ اصلاً برای چه انقلاب کردیم. چرا درک این موضوع برای برخی اینقدر سخت است که بفهمند مردم واقعاً در تنگنا قرار گرفته‌اند. شرایط اقتصادی و فقر دامنگیر فعلی از تحمل بسیاری از افراد جامعه خارج شده است.

با این نوع چینش مجالس نمی‌توان ادعا کرد که قوه مقننه صدای تمام ملت ایران است. مجلسی می‌تواند مدعی باشد که خانه ملت است که مانند مجلس اول باشد. در مجلس دوره اول در ابتدای انقلاب، یک مجلس بدون نظارت استصوابی شکل گرفت که در آن همه گروه‌های قومی، مذهبی و جریاناتی که در شکل گیری انقلاب نقش داشتند، حضور یافتند و دارای نماینده بودند. شاید بتوان گفت که یکی از مهمترین مکانیزم‌های برون رفت از بحران برگشتن به همان مجلس اول است. افراطیونی که بر طبل حذف حداکثری کوبیدند خیابان را به انتخاب ناگزیر بخشی از جریان‌های جامعه تبدیل کردند./ این مسئله حیاتی است که حاکمیت یک کمیته فراگیر با هدف آسیب‌شناسی اعتراضات اخیر تشکیل دهد. شناسایی و پاسخ به مطالبات معترضان باید بخشی از اهداف چنین کمیته‌ای باشد.

آنچه در چند وقت اخیر اتفاق افتاد حاصل ده‌ها سال عملکرد برخی مسئولان است/ ناکارآمد‌ترین دولت و مجلس پس از انقلاب، مجلس و دولت فعلی است/ عمق و عرض نارضایتی مردم در هیچ برهه‌ای مانند اکنون نبوده است/ دوره ارباب و رعیتی، دوره فرمانده و فرمانبر سپری شده است/ ما در ناراضی‌تراشی رکورد زده‌ایم/ ۶_۹۵ درصد نارضایتی‌ها به خود مسئولان باز می‌گردد/ حتی صداوسیما که هیچ ارتباطی با مردم ندارد و صرفاً نماینده و صدای حکومت است نیز معترف است که مردم ناراضی هستند/ این تصور اشتباه است که، چون توانستیم در جامعه سکوت برقرار کردیم، قضیه تمام شده است/ برقراری سکوت قبرستانی و امنیتی در جامعه به معنای برقراری آرامش و اقناع عمومی نیست/ برخی از تئوریسن‌های جناح حاکم که مرحوم شده اند یا آن‌ها که زنده هستند، بار‌ها گفته اند که مردم هیچ کاره هستند و غلط می‌کنند که اعتراض کنند/ وقتی مردم می‌بینند که قبل از آنکه آن‌ها انتخاب کنند از قبل گروهی برای آن‌ها انتخاب کرده اند، دیگر پای صندوق رای حاضر نخواهند.