نگاهی به رقابتهای سیاسی سالهای گذشته نشان میدهد که جبهه انقلاب به رغم ارائه راه حلهای با ارزش و علمی برای حل مشکلات کشور به دلیل عدم ارتباط با بدنه جامعه توانایی فراهم کردن موجهای اجتماعی برای حمایت از آن را ندارد. در طول سالهای گذشته نیروهای جبهه انقلاب بارها به صورت هماهنگ تلاش کردهاند در قالب تشکلهای سیاسی متمرکز و با تکیه بر ارزشهای اصیل اسلامی در آوردگاههای انتخاباتی شرکت کنند. انتخابات سال ۹۴ مجلس شورای اسلامی و ۹۶ ریاست جمهوری دو نمونه از این رقابتها بوده است. اگرچه در هر دو انتخابات تجربیات گرانقیمتی در خصوص کار تشکیلاتی میدانی برای نیروهای انقلابی فراهم شد، اما در نهایت پیروزی نهایی به دست نیامد. این مسئله سبب دلسردی برخی از این نیروها شده و این سؤال جدی مطرح میشود که واقعاً چه اشکالی در مسیر فعالیت نیروهای جبهه انقلاب وجود داشته که سبب شده به رغم تمام این تلاشها نتیجه مطلوب به دست نیاید.