برچسب استعمار
شورایعالی امنیت ملی و مجلس خطوط قرمز نظام را در «برجام» رعایت کنند
تبارشناسی بهاییت در اصفهان در نسبت با رژیم سیاسی قاجار و پهلوی
فرقه «بابیه» به پیروان سید علیمحمد شیرازی (۱۲۲۹-۱۱۹۸هجری شمسی) گفته میشود. او از مدعیان بابیت امام دوازدهم(عج) شیعیان بود و بعدها مدعی مهدویت و نبوت شد.
«سقراط خراسان» در مصاف پیگیر با الحاد و استعمار
شهریور ۱۳۲۰ و اخراج رضاخان از ایران برای دینداران موسمی برای بازگشت به خویش قلمداد شد. با این همه در این دوره، گروههای الحادی و دین ستیز هم پرچم تبلیغ برافراشتند و به یارگیری پرداختند. استاد محمدتقی شریعتی در این دوره با خلوص و پایمردی و نیز بهرهگیری از شیوههای جدید، به بازنشر معارف دینی پرداخت و جمع فراوانی از جوانان علاقهمند را گرد هم آورد و منسجم کرد
مصاف با نحلههای انحرافی و ممانعت از غارت سرمایه ملی
آنچه در حیات و ویژگیهای اجتماعی آیتالله محمدتقی نجفی بیش از هر امر دیگر به دیده میآید، مکانت والای اجتماعی و مردمی اوست. او حامی و پناهگاه بخش بزرگی از مردم اصفهان به شمار میرفت و از این رهگذر، قدرتش مورد رشک عوامل بیگانه و نیز حاکم وقت این شهر بود. هم از این روی نیز مدتی به تهران تبعید شد، اما حضور روشنگرش در پایتخت حکومت را بیمناک و پشیمان ساخت و نهایتاً به لغو این اقامت اجباری منتهی شد
فرار به موریس برای جان به در بردن از تلافی زخم خوردگان
قزاق در دوران حاکمیت خویش و به دلیل استفاده از شیوههای زورمدارانه، دشمنان فراوان داشت. آنان خود را برای روز مبادا مهیا ساخته و درصدد ستاندن انتقام از وی بودند. به باور تحلیلگران یکی از عوامل خروج سریع رضاخان از کشور، در امان ماندن از تلافی دشمنان به ویژه اقوامی بود که بخش مهمی از آنها کشته یا تخت قاپو شده بودند. همچنین پناهبردن به منطقهای دور و آفریقایی نیز به همین منظور انجام پذیرفت
مردی که ایران دوستی و استعمارستیزی را بر قاب تاریخ نشاند
نهضت جنگل به رهبری کوچکخان جنگلی، هر گونه دخالت اجانب در امور داخلی ایران را مردود میدانست و از استقلال و تمامیت ارضی ایران دفاع مینمود. در محور نهضت جنگل، دین اسلام و مذهب شیعه بهعنوان مهمترین رکن استقلال و استقرار وحدت بود. بنابراین مؤلفههای اصلی تفکر میرزا آن سردار دلیر را، میتوان اینگونه خلاصه کرد: وطنپرستی، تمامیت ارضی، استقلال ایران، منافع ملی و پاسداری از هویت دینی و اسلامی
رد خون مظلومان غزه بر دستان یاران بهائی!
عباس افندی سالها پیش از تشکیل دولت اسرائیل، سرنوشت صهیونیسم و بهائیان را مشترک میدانست و اظهار داشت: «اینجا فلسطین است، عنقریب قوم یهود به این اراضی بازگشت خواهند کرد. سلطنت داوودی و حشمت سلیمانی خواهند یافت. این از مواعید صریح الهیه است و شک و تردیدی ندارد. تمام پراکندگان یهود جمع میشوند و تردیدی در آن نیست. مقام اعلی، به بهترین طرزی ساخته خواهد شد. اسارت و دربهدری و پراکندگی یهود، مبدل به عزت ظاهری آنها میشود، حتی بهحسب ظاهر عزیز خواهند شد...»
