برچسب استاد همایی

زیور دست جهان بودم مرا نشناختند

چهلمین سال درگذشت استاد جلال‌الدین همایی بهانه‌ای شد تا موسسه پژوهشی میراث مکتوب یکصد و بیست و نهمین نوبت از نشست‌های خود را به گرامیداشت این ادیب و دانشمند بزرگ معاصر اختصاص دهد. در این برنامه که به‌صورت مجازی و در صفحه اینستاگرام موسسه میراث مکتوب برگزار شد سه تن از بزرگان ادب و علم یعنی دکتر مهدی نوریان، دکتر محمد باقری و دکتر ماهدخت بانو همایی دختر علامه همایی درباره برخی آثار و همچنین زندگی پربار ایشان صحبت‌هایی را ایراد کردند. 

ادیبی که مرزهای اصفهان‌پژوهی را ارتقا داد

جلال‌الدین همایی علاوه بر اینکه بر جامعه ادبی و ادبیات ایران منتی عظیم دارد، اصفهان‌شناسی را نیز مرهون کوشش‌ها و زحمات خود کرده است. در این مقاله ما به آخرین اثر چاپ‌شده او در حوزه اصفهان‌شناسی یعنی کتاب «جغرافیای اصفهان» او می‌پردازیم و از دریچه آن کتاب، نگاهی ژرف‌تر به مؤلف ارجمندش می‌افکنیم. جلال‌الدین همایی از عاشقان اصفهان بود. از سال فوت او (1359) تا به امروز هر ساله شخصیت وجودی او گسترده‌تر شده و ارزش علمی و وسعت دانش او بر همگان آشکارتر می‌شود. یک دلیل آنکه وقتی فوت کرد، نتوانست گنجینه دست‌نوشته‌ها و تحقیقات خود راجع به اصفهان را به چاپ برساند و بدین خاطر دختر او، ماهدخت بانو همایی در طی این چهل سال، با کوشش قابل‌تقدیر دست‌نوشته‌های پدر را تنظیم کرد و به چاپخانه سپرد و حدود ده جلد کتاب ایشان تحت نام کلی «تاریخ اصفهان» را انتشار داد.

همای گم‌شده اصفهان

در تاریخ فرهنگ و ادب ایران، نام‌هایی وجود دارند که نمی‌توان آن‌ها را در یک عنوان یا یک رشته علمی خلاصه کرد. جلال‌الدین همایی از همین چهره‌هاست؛ ادیبی که شعر، تصحیح متون، تاریخ ادبیات، عرفان، فلسفه، بلاغت و اصفهان‌پژوهی را در کنار هم پیش برد و در هر حوزه، اثری ماندگار از خود بر جای گذاشت.