برچسب از حافظه جنگ تا همبستگی فراملی

نیمکت‌های سرمربیان تیم‌ها در لیگ برتر بیست‌ویکم هم جذاب است هم لرزان؛ حضور برخی مربیان در خارج از گود کار را برای 16 سرمربی فصل آینده دشوارتر از همیشه کرده است. یکی از جذابیت‌های لیگ برتر بیست‌و‌یکم سرمربیان هستند. افرادی که گاهی مبلغ قراردادشان هم‌اندازه برخی ستاره‌های لیگ برتری است. با این حال بدون اغراق باید گفت که سرمربیگری در لیگ برتر یکی از شغل‌های سخت فوتبال محسوب می‌شود. فشار روانی روی مربیان در لیگ برتر بسیار زیاد است و عملکرد آن‌ها فقط با برد و باخت سنجیده می‌شود. هرچند برخی مربیان در فصل گذشته تلاش کردند که با شعار جوان‌گرایی و بها‌دادن به بازیکنان جوان خود را از زیر تیغ انتقادها و عدم نتیجه‌گیری برهانند؛ اما در نهایت یا تیمشان سقوط کرد یا پستشان را از دست دادند.

از آغاز فصل ۹۷-۹۸ لیگ برتر تا پایان فصل ۹۹-۱۴۰۰ که همین چند ماه پیش تمام شد، دو تیم اصفهانی حاضر در این رقابت‌ها سه فصل سخت و پر فراز‌و‌نشیب را پشت سر گذاشتند. سه فصلی که هواداران این دو تیم تلخی‌ها و شیرینی‌های بسیاری را چشیدند و از رویای شیرین قهرمانی تا ترس از سقوط و تلخی از‌دست‌رفتن سهمیه آسیایی را تجربه کردند. عملکرد این دو تیم از بعد فنی نیز در این سه فصل قابل بررسی و تأمل است و کمک می‌کند اشتباهات گذشته در انتخاب مربی، جذب بازیکنان و نحوه سرمایه‌گذاری و هدف‌گذاری مجددا در آینده رخ ندهد.

تیم سپاهان در ایستگاه اول لیگ مقابل تیم مس رفسنجان به پیروزی رسید تا رونمایی از طلایی پوشان 1400 با یک برد شیرین همراه شود. یاران محرم نویدکیا که در ورزشگاه نقش جهان و بدون حضور تماشاگران از تیم مس رفسنجان پذیرایی می کردند، در دقایق پایانی نیمه اول توسط امید نورافکن به گل برتری رسیدند و در نیمه دوم نیز سروش رفیعی دومین گل تیمش را به ثمر رساند تا این پیروزی نخستین صدرنشینی لیگ در فصل بیست و یکم را به نام تیم سپاهان کند.