برچسب از حافظه جنگ تا همبستگی فراملی

این روزها فضای سیاسی کشور در حال آماده‌شدن برای سیزدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری در خرداد 1400 است و روزانه بر تعدد اخبار و گمانه‌زنی‌های انتخاباتی در خصوص چهره‌های احتمالی برای شرکت در این رقابت افزوده می‌شود. گزینه‌هایی که جدای از چپ یا راست بودنشان به تخصص، پیشینه و تجربه از نظر سیاستمدار بودن، اقتصاددان بودن یا نظامی بودن آن‌ها بسیار اشاره می‌شود. حال این سؤال مطرح است که آیا رئیس‌جمهور آینده حتما باید یک چهره سیاسی باشد یا فردی اقتصاددان یا با پیشینه نظامی هم می‌تواند بر این کرسی بنشیند؟ موضوعی که حسین کمالی، وزیر اسبق کار و امور اجتماعی در دولت‌های ششم، هفتم و هشتم، نماینده مردم تهران در سه دوره اول مجلس شورای اسلامی، دبیر کل حزب اسلامی کار، نایب‌رئیس خانه احزاب ایران و نامزد ریاست جمهوری دوره یازدهم در خصوص آن با «اصفهان زیبا» صحبت کرد.

آمریکای این روزها و جدال ترامپ و بایدن برای کسب کرسی ریاست‌جمهوری شباهت بسیار زیادی با فضای سریال تلویزیونی «خانه کاغذی» دارد؛  سریالی آمریکایی که در آن جدال بر سر کسب کرسی ریاست جمهوری در آمریکا را به تصویر می‌کشد و شخصیت اصلی سریال در نقش یک سناتور آمریکایی از هیچ فسادی برای رسیدن به جایگاه ریاست جمهوری دریغ نمی‌کند. بحث از دامن زدن به توهم توطئه، چیدن یک سناریوی غیرقابل‌پیش‌بینی و توهم‌گونه و خیالی نیست. در واقع سریال خانه کاغذی بیش از آنکه در زمینه پیش‌بینی و گمانه‌زنی پیشرو باشد، سریالی است که دغدغه نمایان‌کردن رفتار اهل قدرت و کنش‌های غیرقابل‌پیش‌بینی سیاست‌مداران ارشد را داشته و دارد.

این روزها خبر درگیری و جنگ میان دو کشور ارمنستان و جمهوری آذربایجان تیتر بسیاری از رسانه‌هاست. جنگی در قفقاز و بر سر مالکیت منطقه قره‌باغ که با اینکه به‌طور رسمی به آذربایجان تعلق دارد، تحت کنترل ارامنه ساکن آن است. زخمی کهنه با سابقه‌ای سی‌ساله که این بار به‌طورجدی آن منطقه را دچار ناامنی و بحران کرده و درگیری‌ها در قالب یک جنگ نظامی بالا گرفته است.