برچسب ارمنستان و آذربایجان و ایران

به نظر می‌رسد برخی بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای از ترکیه و اسرائیل گرفته تا انگلستان و ایالات متحده به دنبال تکرار سناریوی اوکراین و تایوان برای جمهوری اسلامی ایران هستند. پیرو این گزاره تحلیلی باکو و شخص علی اف نقش «قربانی بزرگ» نظیر زلنسکی را برای غرب و با هدف زمین گیر گردن تهران را ایفا خواهد کرد.

تقابل روز‌های اخیر دولت‌های ایران و آذربایجان و سخنان الهام علی اف شاید برای بسیاری مایه تعجب بود، اما رصد اخبار دو سال اخیر و به خصوص پس از حملات باکو به خاک ارمنستان و بحران‌های موجود در مساله کریدور ایران و ارمنستان، نشان می‌دهد این تقابل عجیب نیست

در حال حاضر واشنگتن و تهران اهداف مشترکی دارند و و به طور فزاینده، نگران تلاش‌های تهاجمی جمهوری آذربایجان برای تحمیل یکجانبه صلح در منطقه هستند. آمریکا حملات آذربایجان به ارمنستان را محکوم کرد و نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان، در حمایت از ارمنستان، به ایروان سفر کرد

زمانی که زبان علی اف بر تهدید تهران می‌چرخد و پای تل آوبو را هم به پشت مرز‌های ایران باز کرده است بدیهی که تکرار رزمایش‌های نظامی، چون رزمایش اقتدار در حوزه ارس یک واکنش متناسب و درخو خواهد بود

: از سال ۲۰۲۰ قفقاز جنوبی اهمیت مضاعفی یافته است. پیروزی آذربایجان بر ارمنستان در جنگ ۴۴ روزه که به آزادسازی بخش‌های مهمی از مناطق اشغالی این کشور انجامید، در دو سال اخیر وضعیت نوینی را در این حوزه ایجاد کرده است.

اگر پیام به تهران بتواند از رویارویی نظامی بین جمهوری آذربایجان و ایران جلوگیری کند، پیام ارسال شده به مسکو نه تنها درباره روند آتی مذاکرات صلح بین ارمنستان و آذربایجان است، بلکه می‌تواند عواقب وخیم بر نحوه محاسبه امنیت کشور‌های «همسایه» روسیه و منابعی که آن‌ها می‌توانند برای بهبود آن استفاده کنند، داشته باشد.

نام جعلی «آذربایجان غربی» که تمامیت ارضی ارمنستان را مورد هدف قرار می‌دهد تنها سرآغاز تبلیغات مخربی است که در بطن تأسیس این سازمان قرار دارد. از طرفی طبق توجیهات ایدئولوژیک این سازمان، بخش کاملی از ارمنستان کنونی به عنوان «سرزمین تاریخی آذربایجان» معرفی می‌شود؛ جایی که ادعا شده «مردم آذربایجان همواره اکثریت را تشکیل داده اند و باید به سرزمین‌های اجدادی خود برگردند».

اظهارات آشتی جویانه یک طرفه مقامات جمهوری اسلامی ایران در طول سه دهه گذشته بسیار فراوان است و جالب اینکه هر بار بعد از این اظهارات که از سوی باکو با سردی، بی پاسخ گذاشته شده، به مدت کوتاهی رویه خصمانه قبلی از نو آغاز شده و رویکرد ایران همیشه واکنشی، انفعالی و محدود به تعداد کمی رسانه عمدتا مجازی بوده است