مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
«مدینهایست عظیمه از شهرهای مشهور. از هر جنس خوبیها را جامع، پاکی خاک و صفای هوا و عذوبت ماء و صحت ابدان و حسن صورت و حذاقت در هر علم و صناعت. بهمرتبهای که گویند که هرچه استادان اصفهان در تحسین آن کوشند، اهل صناعت جمیع بلاد از راستکردن مثل آن عاجز آیند.»
چهلستونِ قصههای اصفهان از پس هزاران سال هنوز پابرجاست؛ آنقدر که پدران و مادرانمان حواسشان جمع بوده و یادشان مانده که برای فرزندانشان از شاهعباس و شیخبهایی و شمع و عمارت عالی و هزارویک داستان ناگفته و ناشنیده نصفجهانشان تعریفها کنند.
وایت شده که زمین آبگیر میانی واقع در مسجدجامععتیق، متعلق به فردی کلیمی بوده که تمایلی هم برای فروشش نداشته است.
تپش قلبش یکیدرمیان، یکی برای حیات خودش میتپید و دیگری برای حیات اصفهان. باید شیفته شَهرت باشی تا اگر خطی به خطا بر چهرهاش افتاد، آشفته شوی. عباس بهشتیان اینگونه بود.
در گاهشمار باستانی ایران، روز سیزدهم تیرماه را روز جشن تیرگان و برای گرامیداشت «تیشتر، ستاره بارانآور»، نامگذاری کردهاند.
براساس یک سند پانصدساله که منسوب است به فقیه دانشمند، «شیخ بهایی» و به «رجب المرجب سنه923» هجری قمری تاریخ خورده، شرحی بر تعیین حقابه زایندهرود آمده است.
آمدوشد سیاحان فرنگی به ایران و بازدیدها و نوشتههایشان از آداب و رسوم و کیفیت و احوال زندگی مردم کوچه و بازار، درباریان و شاهان و شاهزادگان، برای ما اسناد معتبری محسوب میشوند.
«استاد علیاکبر معمارباشی اصفهانی» معمار مسجدجامععباسی است که طراحی آن را شیخ بهایی برعهده داشته است.