خیام؛ شاعر «زندگی در لحظه» یا فیلسوف مرگ؟/ چرا امروز خیام میخوانیم
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، سیدعلی میرافضلی، شاعر و رباعیپژوه به مناسبت روز بزرگداشت حکیم عمر خیام (۲۸ اردیبهشتماه) درباره اینکه حکیم عمر خیام با عنوان «شاعر شادباش و شادزی» معرفی میشود و «زندگی در لحظه» از ویژگیهای شعر این شاعر است، و اینکه آیا او نیز چنین تعریفی از شعر عمر خیام دارد، گفت: زمانی که درباره رباعیات خیام صحبت میکنیم با دو دسته رباعی سروکار داریم؛ یک دسته رباعیات خودِ حکیم عمر خیام که به احتمال زیاد بین ۲۰ تا ۷۰ رباعی است و دسته دیگر رباعیات منسوب به خیام. این دسته از رباعیات سرودۀ شاعرانی است که به مکتب خیام تعلق دارند. این شاعران طیفهای متنوعی دارند و برخی از آنها، شاعران شناختهشدهای هستند و رباعیاتشان در دیوانها و سفینههای خطی درج شده است، منتها در گذر ایام به خیام منسوب شدهاند. اگر این دو دسته از رباعیات را از هم تفکیک کنیم، ممکن است نگاه متفاوتی به رباعیات خیام داشته باشیم. اگر همه رباعیات جریان خیامی را در یک مجموعه در نظر بگیریم، چه آنهایی که سروده خیام است و چه شاعران دیگری که در مکتب خیام سرودهاند، یکی از مؤلفههای اساسی آنها این است که «حال را باید دریافت و دم را باید غنیمت شمرد».