ادبیات پر از مردان سالخورده فراموشنشدنی است، اما شخصیتهای زن واقعاً پیر کمتر در مرکز روایت قرار میگیرند. لوری فرانکل در این یادداشت به این خلأ اشاره میکند و هفت کتاب را معرفی میکند که در آنها زنان سالمند نقش اصلی داستان را بر عهده دارند.
یاسمن کازرانی ، شاعر، گفت: در زبان مردانه به نسبت زبان زنانه، قطعیت بیشتری وجود دارد، اما در زبان زنانه عموماً جایی برای شک و تردید وجود دارد و هیچوقت همه چیز قاطعانه بسته نمیشود. این مهمترین ویژگیای است که همیشه به چشمم آمده و فکر میکنم در نوشتههای خودم هم وجود دارد.
