بچههای شاه، آدم هایی لوس و بی مسئولیت هستند!
دوستی از نراقی شنیده بود: من دوست دارم با پرنسسها همنشین باشم، خواه شاهزادهها باشند و خواه مسئولان جمهوری اسلامی! هدفی که تقریبا بدان دست پیدا کرد. خدایش بیامرزد.
دوستی از نراقی شنیده بود: من دوست دارم با پرنسسها همنشین باشم، خواه شاهزادهها باشند و خواه مسئولان جمهوری اسلامی! هدفی که تقریبا بدان دست پیدا کرد. خدایش بیامرزد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، الهام عبادتی در مقدمه گفت و گویش با مقصود فراستخواه نوشت: جامعهشناسی در ایران، بیش از آنکه تنها یک رشته دانشگاهی باشد، عرصهای از کشمکشهای فکری، نهادی و تاریخی است؛ عرصهای که در آن علم، قدرت و زندگی اجتماعی درهمتنیدهاند. دکتر مقصود فراستخواه از معدود جامعهشناسانی است که سالهاست این وضعیت را از منظر درونی و انتقادی پی میگیرد. او جامعهشناسی ایرانی را نه پروژهای شکستخورده و نه تجربهای تمامشده میداند، بلکه «برنامهای متوسط» میخواند که در میانه دستگاههای بسته و زیستجهانهای زندهی جامعه ایرانی در رفتوآمد است. در این گفتوگو، فراستخواه با نگاهی تاریخی و تحلیلی از ریشههای شکلگیری جامعهشناسی در ایران، موانع نهادی و فکری آن، و چشمانداز پیشرو سخن میگوید؛ گفتوگویی درباره امید، امتناع و امکانِ جامعهشناسی در ایران امروز. لازم به ذکر است که این گفتوگو سال گذشته و در قالب پرونده «جامعهشناسی ایرانی» صورت گرفت، اما به دلیل اتفاقات و رویدادهای جامعه پر جنب و جوش ایران انتشار آن به تعویق افتاد. این گفت و گو را در ادامه می خوانید: