«سوره سینما» بررسی میکند: عدم اعلام اسامی هیئت انتخاب جشنواره فجر، راهی برای دوری از حواشی یا برای فرار از پاسخگویی؟
دبیر جشنواره فجر تصمیم گرفته تا در اقدامی بیسابقه و برای اولین بار ریسک عدم معرفی هیئت انتخاب جشنواره فیلم فجر را بپذیرد.
دبیر جشنواره فجر تصمیم گرفته تا در اقدامی بیسابقه و برای اولین بار ریسک عدم معرفی هیئت انتخاب جشنواره فیلم فجر را بپذیرد.
اکران سه فیلم در یکسال از یک کارگردان و شکست هرسه فیلم و ادامه پرکاری کارگردان، نشاندهندهی چرخهی معیوبی است که تنها در سینمای ایران میتوان آن را ردگیری و مشاهده کرد. تولید فلهای اثاری که بیهیچ نگاهی به مخاطب ساخته میشوند و در صورت عدم برخورداری از حداقل کیفیت فنی هم، باعث کمکار شدن سازندهشان نمیشوند. مهم «ساخته شدن» فیلم است نه «دیده شدن»ش!
جشنواره امسال از مدتها قبل و از همان روزهایی که خبرهای جشنواره یکی پس از دیگری از دبیرخانه جشنواره دَرز میکرد، نشان داده بود که میخواهد رکورد بینظمترین دوره جشنواره فجر را به نام خود به ثبت برساند.
برای اولین بار در جشنواره سیوچهارم تمام قسمت اصلی سالن همایشهای برج میلاد پُر شده بود و برای اولین بار در این جشنواره بعد از نمایش بیش از ۹ فیلم، بالاخره نوبت به یک فیلم نسبتا خوب رسید که مخاطبانش را تا لحظه آخر پای فیلم نگه داشت.
استقبال از روز سوم جشنواره فجر به قدری بالا بود که تقریبا در هیچ بخشی از لابی مرکز همایشهای برج میلاد نمیشد به راحتی راه رفت.
شب گذشته برای اولین بار در زمان نمایش فیلم «لانتوری» کارتهای حضور در برج میلاد چک نشد و حضور بیش اندازه جمعیت باعث دلخوری اهالی رسانه و سینما شد.
نکته جالب توجه فیلمهای نمایش داده شده در روز گذشته جشنواره فجر، حضور پررنگ کاراکتر خبرنگار در این فیلمها بود. به طوری که در فیلم های «امکان مینا» و «رسوایی۲» یکی از شخصیت های اصلی فیلم نقش یک خبرنگار را ایفا میکرد و در فیلم «بادیگارد» نیز کامران نجف زاده در نقش خودش مقابل دوربین رفته بود.
نکته قابل توجه در ارتباط با فیلمهای متوسط و معمولی نمایش داده شده در ششمین روز جشنواره سیوچهارم فجر، انتخاب لوکیشن میدان هفتتیر و خیابان کریمخان در ۳ مورد از آنها بود!