آپارتمان دیگری در حوالی شهرک البرز، با متراژ ۸۵ متر و ساخت سال ۱۳۹۷ با ودیعه ۲۰۰ میلیون تومان اجاره داده میشود. کرایه این آپارتمان ماهیانه ۵ میلیون تومان است.
افزایش سرسامآور اجارهبها در سالهای اخیر، برخی از خانوادههای مستاجر را ناچار به اجاره اشتراکی یک خانه کرده است. همزیستی اجباری زیر یک سقف، حریم خصوصی را از بین برده و زندگی روزمره این خانوادهها را با مشکلات زیادی روبهرو کرده است. واقعیت تلخ گسترش اجاره خانه های اشتراکی، نه تنها بحران بازار مسکن را عمیقتر کرده، بلکه کرامت و مقام انسانی را زیر سوال برده است.
در آبان و آذر سال جاری هم به ترتیب ۳.۱ و ۲.۵ درصد به تورم مسکن اضافه شده است. نهایتا در دی ماه هم نرخ تورم حوزه مسکن ۲.۹ درصد برآورد شد. اگر هر کدام از این اعداد را به متوسط قیمت مسکن در مرداد سال جاری اضافه کنیم، به عددی نزدیک ۱۰۲ میلیون و ۳۹۴ هزار تومان به عنوان متوسط قیمت مسکن در برهه فعلی میرسیم.
در حالیکه در ایران حتی قیمت تنقلاتی مانند چیپس و پفک با قانون کنترل میشود، به گفته یک کارشناس بازار اجاره مسکن «رها» ست و مستاجران در میانه این آزادسازی بیحد، زیر فشار اجارهها خم شدهاند
دولت میتواند با اجرای سیاستهای اقتصادی مناسب، تورم را کنترل کرده و از افزایش قیمتها جلوگیری کند و همچنین با حمایت از ساخت و ساز مسکن، عرضه واحدهای مسکونی را افزایش داده و قیمتها به ویژه در بازار اجاره مسکن را کاهش دهد؛ اما چرا همچنان این بازار با توجه به نزدیک شدن به پایان فصل جابجاییها، همچنان در تنش قیمتی است؟!