سما بابایی | روند آهسته اما مستمر استفاده از ترانههای خوانندگان آن سوی مرزها در آثار مختلف سالهای اخیر نشان میدهد که صدای این هنرمندان، با تمام ملاحظات و خطوط قرمز، از شکافهایی در بدنهی رسمی رسانه عبور کرده و بخشهایی از ترانههای آنان با تصاویر داستانی برخی سریالها همراه شده است. این پرسش مطرح میشود که آیا این بازگشت، فقط برای تحریک حس نوستالژی مخاطبان است یا نشانهای از نوعی عقبنشینی تدریجی در سیاستهای فرهنگی؟ در این میان توجه به این نکته ضروری است که اگر پخش موسیقی لسآنجلسی در صداوسیما اتفاقی محدود، کنترلشده و اغلب غیرعمدی است، در مقابل، شبکه نمایش خانگی و پلتفرمهای آنلاین طی سالهای اخیر، این نوع موسیقی را به شکلی کاملاً مستقیم وارد روایتها و سکانسها کردهاند.