خروج همان اثری است که امروز باید در سینمای ایران ساخته می شد تا تصویری حقیقی از عامه مردم همین جامعه و شکل اعتراضشان و جنس و خمیره ای که دارند، بر روی پرده نقره ای نقش بندد و نه یک نقاشی درهم و برهم سیاه که مشخص نیست حرف چند درصد از مردم کشور است.
دو فیلم شانه به شانه هم پیش میروند. اما گروهی از روشنفکران وابسته به جناح حامی دولت بلافاصله پس از اتمام جشنواره به جوسازی علیه این دو کارگردان و فیلمهایشان پرداختند که در روزهای اخیر به اوج رسید.