نص میان دو جامعه تنفس میکند؛ جامعه تشریع و جامعه اجرا. فقیه نیز اگر بخواهد زبان واقعی نص را بشنود باید هر دو افق را ببیند.
دعای شکوهمند عرفه، مجموعهای از «هجرتهای مدام روح» است. این نیایش، نقشهای است که در آن، چندین سفر عرفانی موازی با هم شکل میگیرند تا آدمی را از پیلهی خویش برهانند.
نماینده مجمع جهانی فقه و عضو مجلس خبرگان رهبری با تاکید بر ضرورت خروج از بنبست مهجوریت تئوریک قرآن کریم، راهکار نجات علوم انسانی را استفاده از «روش تمهیدی» دانست و تصریح کرد: علوم بشری و دانش روز باید به مثابه عینک مفهومی برای استخراج نظریههای ناب از دل قرآن عمل کنند.
عضو مجلس خبرگان رهبری نوشت: «حسین منی و انا من حسین» به دانهای میماند که باغی بزرگ در دل خود نهفته دارد. هرچه زمان پیشتر میرود، شاخهای تازه از آن میروید، برگ دیگری میشکفد، و میوهای دیگر از درخت اندیشه به بار مینشیند. دانهای حامل باغی بیانتها؛ باغی که در آن هویت، حقیقت، آزادی، وفاداری و کرامت انسانی، همگی زیر سایه یک نام به هم میرسند: حسین(ع).
