برچسب آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دلت می‌رود وقتی می‌فهمی رهبر شهید در روایتی در یک کتاب از پشت میله‌های زندان ساواک، دلتنگ دست‌پخت جانانه همسرش شده و هوس «ماقوت» خوشمزه همسرپز داشته. آنهایی که کتاب «خون‌دلی که لعل شد» را خوانده‌اند، صفحه ۱۳۸ کتاب برایشان یک غافلگیری شیرین داشت.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، صدای انفجار هنوز در گوشم می‌پیچد. شنبه نهم اسفند ۱۴۰۴، اول هفته‌ای که قرار بود آرام باشد مثل همیشه. اما ناگهان با صدای انفجار و بلند شدن دود در محدوده بیت رهبری، شهر ترافیک و آن محدوده بسته شد. هنوز چیزی نمی‌دانستیم. فقط دلمان می‌لرزید، سنگین‌تر از همیشه.آن شب هیچ‌کس نخوابید. بامداد یکشنبه خبر شهادت رهبر انقلاب از رسانه ملی پخش شد. شاید تا قبل از آن هر خبری که در این زمینه می‌آمد، باور نداشتیم. انگار نمی‌خواستیم این یتیمی دردناک را باور کنیم. اما افسوس آنچه نباید هرگز رخ می‌داد، شد.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شهادت رهبر شهید، ضربه‌ای سنگین بر پیکر امت بود، اما ایرانیان با حضور حماسی در خیابان‌ها و تکیه بر آموزه‌های قرآنی مانند آیه «وَما مُحَمَّدٌ إِلّا رَسولٌ»، شبهه سرگردانی پس از مرگ رهبر را از میان بردند و با جوشش خون پاک او، ترامپ متکبر و غاصبان صهیونیست را به زانو درآوردند.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، چهل روز از نبودنتان می‌گذرد و ما همچنان در خیابان‌ها هستیم، مردم از کوچک تا بزرگشان به یاد شما و برای انتقام خون شما شعار می‌دهند، ۳۱ روز است که مردم برای تجدید بیعت با رهبرشان؛ آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای به خیابان می‌آیند و از انتخاب مجلس خبرگان حمایت می‌کنند و سیمای شما را در رهبرمان می‌بینیم.

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، یادم هست در یکی از هفته‌نامه‌های محلی کار می‌کردم، اما آن روز به عنوان امدادگر وارد ورزشگاه عضدی شده بودم. جمعیت از بس زیاد بود که هر لحظه احساس خفگی می‌کردیم. اما یک نفر که تمام اکسیژن ما بود، آمده بود تا توتیای چشم ما شود و شهر باران‌های نقره‌ای را آفتابی کند. خورشید آمده بود. خود خورشید بود که از پشت پرچین حصیری و گلدان‌های شمعدانی می‌درخشید.