گروههای آموزشی بارزترین بخش در ساختار تشکیلاتی دانشگاهها هستند که موفقیت، پیشرفت و کارایی دانشگاهها به عملکرد آنها وابسته بوده و لذا ضروری است که رتبهبندی دانشگاهها از گروههای آموزشی دانشگاهها آغاز شود.
افزایش تولید دانش و بهکارگیری آن در بهبود مولفههای اقتصادی کشور نقش موثری دارد و از این رهگذر میتوان چشمانداز صادراتِ دستاوردهای علمی را با هدف خلق ثروت محقق کرد.
دانشـگاه باید انسانهایی تربیت کند که قدرت هماهنگسازی همه ملاحظات فرهنگی، اقتصـادی، اجتماعی، زیستمحیطی و سـلامت را داشـته باشـد و به کانون پایداری تبدیل شـود.
وقوع انقلاب اسلامی ایران، تغییرات زیادی را به لحـاظ سـاختاری در نظـام دانشـگاهی کشور به منظور استفاده از تـوان علمـی دانشـگاههـا در رفـع نیازهـای جامعـه و برقراری ارتباط هرچه بیشتر دانشجویان با مردم به وجود آورد.
در کشورهایی که نظام آموزشی انبوهی دارند، رقابت شدیدی بین فارغالتحصیلان در انتقال به بازار کار وجود دارد و تأثیر زمینهٔ اجتماعی بر حقوق و مزایای شغلی بیشتر میشود لذا باید ورود فارغالتحصیلان به بازار کار را تسهیل کرد.