با امضای توافقنامه نقطه اتصال مرزی در خجند توسط سران قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان، آخرین مناقشه ارضی آسیای مرکزی حل و دوران جدیدی از همکاری، ثبات و توسعه منطقهای با استقبال بینالمللی آغاز شد.
دولت جدید دونالد ترامپ در آمریکا در چارچوب رقابت با چین و روسیه، توجه بیشتری به آسیای مرکزی به دلیل منابع حیاتی و موقعیت راهبردی آن برای کریدورهای حملونقل جایگزین، معطوف خواهد کرد؛ سیاستی که خطر برهم خوردن توازن منطقهای را نیز به همراه دارد.
وزیر امور خارجه چین، در نشست وزرای خارجه چین و آسیای مرکزی، اعلام کرد که ایستادگی چین دربرابر اقدامات تعرفهای آمریکا، نه تنها برای دفاع از حقوق مشروع خود، بلکه در جهت حفظ نظم و قواعد بینالمللی و عدالت جهانی است.
اظهارات وزیر انرژی قزاقستان مبنی بر اولویت داشتن منافع ملی بر تعهدات اوپک پلاس در کاهش تولید نفت، تنشها درون این کارتل نفتی را افزایش داده است؛ این موضع با ناتوانی آستانه در کنترل تولید شرکتهای بزرگ خارجی توجیه میشود.
با برقراری ثبات مرزی در آسیای مرکزی، ژاپن سیاست دو دههای «قدرت نرم» خود را کنار گذاشته و به دنبال نقشآفرینی فعالتر اقتصادی، بهویژه در حوزه منابع طبیعی است؛ سفرهای اخیر مقامات و دیدارهای تجاری نشاندهنده این تغییر راهبرد است.
در ماه مارس سال جاری میلادی گروهی ۵۰ نفره از خاخامهای یهودی در آمریکا به دیدار ترامپ رفته و در خصوص گسترش پیمان ابراهیم به کشورهای ترک از جمله آذربایجان و برخی کشورهای آسیای مرکزی نظیر قزاقستان مذاکراتی داشتند.
نشست غیررسمی سران سازمان کشورهای تُرک در بوداپست با قدردانی ویکتور اوربان از ترکیه و آذربایجان برای نقششان در امنیت انرژی و صلح اوکراین برگزار شد. گسترش همکاریها، سرمایهگذاری و موضوع قبرس شمالی از محورهای اصلی گفتگوها بود.
سفر «استیو دینز» سناتور آمریکایی، به قفقاز جنوبی، نشانگر استراتژی جدید واشنگتن برای منطقه قفقاز به عنوان دروازهای به «آسیای میانه بزرگ» و منابع آن است. این رویکرد عملگرایانه بر ثبات کریدور میانی و همکاری اقتصادی تأکید دارد.