بازی‌های رایانه‌ای در چند دهه اخیر از یک سرگرمی ساده به صنعتی گسترده و تأثیرگذار بر سبک زندگی نسل‌های مختلف تبدیل شده‌اند. دانش‌آموزان، به‌ویژه در سنین کودکی و نوجوانی، از اصلی‌ترین مخاطبان این بازی‌ها محسوب می‌شوند و میزان زمانی که برای انجام آن‌ها اختصاص می‌دهند، به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. این روند موجب شده تا والدین، معلمان و پژوهشگران حوزه روان‌شناسی و آموزش‌وپرورش به بررسی دقیق تأثیرات مثبت و منفی بازی‌های رایانه‌ای بر عملکرد تحصیلی، رفتارهای اجتماعی و رشد ذهنی دانش‌آموزان بپردازند.