حمله به ایران که با تصمیم تکانشی ترامپ آغاز شد، ایالات متحده را در باتلاق خاورمیانه گرفتار کرد و اعتبار و امنیت آن را تضعیف نمود، در حالی که چین از بی‌ثباتی آمریکا بهره‌برداری راهبردی کرد. پکن با مدیریت بحران انرژی، تقویت خودکفایی فناورانه و جمع‌آوری اطلاعات نظامی از آمریکا، جایگاه جهانی و نفوذ منطقه‌ای خود را افزایش داد. این شرایط، چین را به بازیگری قابل پیش‌بینی‌تر و قدرتمندتر در عرصه بین‌المللی تبدیل کرده و آمریکا را در مذاکرات دوجانبه با ضعف مواجه ساخته است.

این گزارش نشان می‌دهد دونالد ترامپ با رویکرد «دیپلماسی اجبار» در برابر ایرانِ مبتنی بر صبر استراتژیک قرار گرفته است؛ شکافی که مذاکرات را پیچیده کرده است. همزمان، تشدید تنش‌ها در تنگه هرمز و بی‌اعتمادی عمیق ناشی از اقدامات نظامی آمریکا، فضای گفت‌وگو را پرریسک کرده است. تجربه برجام نیز نشان می‌دهد اختلاف در سبک مذاکره و نگاه به تعهدات، مانع اصلی توافق پایدار است؛ مسئله‌ای که همچنان چشم‌انداز موفقیت مذاکرات جدید را مبهم نگه داشته است.

جنگ ایران به تضعیف نفوذ جهانی آمریکا و افزایش فاصله میان واشینگتن و متحدانش انجامیده است، در حالی که رقبایی مانند چین از این وضعیت بهره می‌برند. هم‌زمان، بحران انرژی و نوسان قیمت‌ها کشورها را به سمت انرژی‌های جایگزین سوق داده و وابستگی به آمریکا را کاهش داده است. در داخل ائتلاف‌های غربی نیز شکاف‌هایی شکل گرفته و اعتماد به راهبردهای ترامپ کاهش یافته است. با وجود این، حامیان دولت معتقدند این سیاست‌ها در بلندمدت به تقویت موقعیت آمریکا منجر خواهد شد.

آمریکایی ها در تلاش بودند از این توافق، دستاوردهایی کسب کنند ولی آتش بس این دستاورد راهبردی را ایجاد نمی کند. توافق نیز به دلیل این که خطوط قرمز طرفین اصطکاک‌هایی جدی دارد، بسیار مشکل شده است. ادامه جنگ نیز دستاورد راهبردی برای آمریکا نخواهد داشت. در همین نقطه است که ترامپ، با محاسباتی که انجام داد، به این نتیجه رسید که ورود مجدد به جنگ می تواند دستاوردهای مدنظر وی را از بین ببرد.

این گزارش می‌گوید تمدید ناگهانی آتش‌بس از سوی ترامپ، بیش از آن‌که نشانه ثبات باشد، بازتاب تردید واشنگتن درباره ادامه جنگ و دشواری رسیدن به توافق با تهران است. ایران به‌دلیل بی‌اعتمادی به آمریکا و ادامه محاصره، آتش‌بس را شکننده می‌بیند. در صورت فروپاشی آن، پنج خطر اصلی مطرح می‌شود: ازسرگیری جنگ در لبنان، احتمال عملیات زمینی آمریکا در ایران، تداوم توان بازدارنده ایران، تشدید بحران در تنگه هرمز و احتمال بسته شدن باب‌المندب از سوی حوثی‌ها.

این گزارش نشان می‌دهد «چرخش به آسیا» آمریکا در عمل زیر سایه بحران‌های خاورمیانه تضعیف شده و چین با رویکردی عمل‌گرایانه، نه متحد ایران بلکه بازیگری موازنه‌گر است. پکن از بحران سود کامل نمی‌برد، اما از درگیر شدن آمریکا و کاهش تمرکز آن بر آسیا بهره می‌گیرد. هم‌زمان، جنگ‌ها برای چین نقش بازدارنده و آموزشی دارند: حمله به تایوان پرهزینه است، اما همین تجربه‌ها روند نوسازی ارتش چین را تسریع و انگیزه‌های نظامی آن را تقویت می‌کند.

گزارش‌های گاردین، سی‌ان‌ان و رسانه‌های اسرائیلی نشان می‌دهد آمریکا و اسرائیل هم‌زمان با حفظ آتش‌بس شکننده، دامنه گزینه‌های نظامی علیه ایران را از حمله به نیروها و زیرساخت‌های نظامی تا فشار بر بخش انرژی و حتی جزیره خارک بررسی می‌کنند. با این حال، تردید درباره هزینه‌های سنگین جنگ، توان باقی‌مانده ایران و نبود چشم‌انداز روشن برای تغییر معادله سیاسی، همچنان پابرجاست.

با مشخص نبودن جدول زمانی تمدید آتش‌بس، قیمت نفت افزایش یافت. ایالات متحده در بحبوحه کمبودها، معافیت تحریم‌های نفتی علیه روسیه و ایران را تمدید کرده است. پزشکیان گفته است که تهران خواهان «گفتگو و توافق» است، اما «نقض تعهدات، محاصره و تهدیدها موانع اصلی مذاکرات واقعی هستند». همچنین ترامپ آتش‌بس میان اسرائیل و لبنان را به مدت سه هفته تمدید کرد.