در روزهایی که قطعی سراسری اینترنت و شرایط جنگی به یک دغدغه واقعی تبدیل شده، نگهداری دیجیتالِ کلیدهای دسترسی به سرمایه، یک اشتباه محاسباتی خطرناک است. زمانی که زیرساخت‌ها مختل می‌شوند، گوشی‌های موبایل مفقود یا به هر دلیلی از دسترس خارج می‌شوند، تنها دارایی‌هایی جان سالم به در می‌برند که کلید آن‌ها در دنیای فیزیکی و به‌دور از چشم دیگران امن مانده باشد.

ایده کلی این است: به‌صورت آفلاین تراکنش بلاکچینی خود را امضا می‌کنیم و کد هگز (Hex) تراکنش را به هر طریقی (آپلود روی سرور داخلی، پیامک و …) برای کسی که به اینترنت دسترسی دارد ارسال می‌کنیم تا تراکنش ما را روی شبکه منتشر کند.

با قطعی گسترده اینترنت در ایران حجم معاملات رمزارز در کشور بیش از ۸۰‌درصد کاهش پیدا کرده است و حوزه ارزهای دیجیتال در ایران که از نظر تعداد معامله‌گر و کاربر در رده‌های ابتدایی جهان است، با مرگ دست‌وپنجه نرم می‌کند.

مدیر ارشد مارکتینگ صرافی آبان تتر اظهار داشت قطع گسترده اینترنت در ایران اولویت‌های مالی کاربران را تغییر داده است و موجب کاهش محسوس حجم معاملات حوزه ارزهای دیجیتال در ایران شده است؛ اما آبان‌تتر به‌خوبی واریز و برداشت‌ها را مدیریت کرده است.

شرایطی که در حال حاضر در کشورمان تجربه می‌کنیم، بسیار سخت و پر از ریسک برای کسانی است که در بازارهای مالی  فعالیت می‌کند. در حالی که ۱۸ روز از قطعی اینترنت می‌گذرد، از عصر روز یکشنبه خاموشی اینترنت وارد شرایط تازه‌تری شد و معدود وی‌پی‌ان‌هایی که کار می‌کرد هم قطع شد.

با شروع جنگ اخیر در ۹ اسفندماه، محدودیت‌های گسترده اینترنتی در کشور اعمال شد و بازارهای مالی را با شوک بزرگی روبه‌رو کرد. این محدودیت‌ها در بازار ارزهای دیجیتال که وابستگی شدیدتری به اینترنت بین‌الملل دارد، بیش از دیگر بخش‌های بازار سرمایه‌گذاری احساس می‌شود.

با آغاز حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و قطع گسترده اینترنت بین‌الملل، دسترسی میلیون‌ها کاربر ایرانی به شبکه جهانی تقریبا از بین رفت. در چنین شرایطی، بازاری زیرزمینی و پرابهام برای فروش دسترسی به اینترنت شکل گرفته است، بازاری که در آن وی‌پی‌ان‌ها با قیمت‌های چندمیلیونی فروخته می‌شوند، کلاهبرداری‌ها افزایش یافته و دسترسی واقعی به اینترنت به کالایی کمیاب و گران تبدیل شده است.

با نزدیک شدن به روزهای پایانی اسفند ۱۴۰۴ ایرانیان سال سخت و پر از بحرانی را پشت سر می‌گذارند؛ سالی که در آن حملات جنگی، قطعی‌های گسترده اینترنت، تورم افسارگسیخته و جهش دلار، دست به دست هم دادند تا ارزش پول ملی به شدت کاهش یابد. در چنین شرایطی، «حفظ ارزش سرمایه» بیش از پیش در اولویت اصلی هر ایرانی قرار گرفت. در ۳۶۵ روزی که گذشت، سرمایه‌گذاری دیگر یک انتخاب اختیاری و لوکس نبود؛ بلکه به ضرورتی برای بقا تبدیل شد.