وی تصریح کرد: این فراخوان از این پس به‌مدت یک سال به‌صورت دائم آماده پذیرش دانشجوی فناور خواهد بود و فرآیند ارزیابی متقاضیان به‌صورت ماهانه انجام می‌شود.

هوش مصنوعی و چالش‌های پژوهش

این نشست با حضور حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رییس‌جمهور، محمدرضا هرمزی نژاد رئیس بنیاد ملی علم ایران، سعید خدایگان قائم مقام بنیاد ملی علم ایران، رضا محمودی معاون امور حقوقی و پارلمانی معاونت علمی، علیرضا زندیان نماینده مردم بیجار در مجلس شورای اسلامی و جمعی از مسئولان دانشگاهی استان کردستان برگزار شد، جایگاه تولید علم، فناوری و زیست‌بوم دانش‌بنیان کردستان، راهکارهای توسعه زیست‌بوم فناوری و نوآوری، ارائه و تصویب حمایت از طرح‌های فناورانه، نوآورانه و زیرساختی، ترسیم نقشه راه توسعه پژوهش‌ها و روند تولید علم توسط دانشگاهیان و پژوهشگران استان کردستان، مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

به گزارش بازارکار، در سال‌های اخیر سیاست‌گذاران حوزه علم و فناوری با تأکید بر بازگشت، ماندگاری و اثرگذاری نخبگان ایرانی خارج از کشور، بسته‌ها و برنامه‌های حمایتی متعددی را در دستور کار قرار داده‌اند. راه‌اندازی سامانه‌هایی مانند «کانکت» و اجرای طرح‌های جذب و به‌کارگیری نخبگان در دستگاه‌های اجرایی، بخشی از این رویکرد هدفمند برای تقویت سرمایه انسانی و ارتقای نظام علم و فناوری کشور بوده که از سوی معاونت علمی و سازمان توسعه همکاری‌های علمی و فناورانه بین‌المللی پیگیری و اجرایی شده است

حسین افشین، معاون علمی رئیس‌جمهور، در این نشست گفت: با توجه به گذشت بیش از یک دهه از تصویب سند توسعه علم و فناوری در حوزه گیاهان دارویی و طب سنتی، باید بازنگری و بررسی جدی نسبت به شاخص‌ها، اقدامات و دستاورد‌های این حوزه صورت بگیرد.

این تغییر، یک تحول راهبردی و بنیادین در نقشه راه اتوماسیون محسوب می‌شود. بسیاری از پروژه‌های کلاسیک، ربات را در محیط‌های کنترل‌شده و جدا از انسان تعریف می‌کردند که شامل مسیر مشخص، وظیفه ثابت، خطا‌های محدود و تعامل انسانی حداقلی بود، اما ربات‌های نسل جدید باید در کنار انسان، در فضا‌های باز و نیمه‌ساختاریافته کار کنند؛ باید نیت را بفهمند، با عدم قطعیت کنار بیایند و همکاری را یاد بگیرند. به تعبیر مدیرعامل شرکت «RealSense»، صنعت رباتیک در حال حرکت از «اتوماسیون ایزوله» به «خودمختاری مشترک» است؛ جایی که ربات‌ها دیگر صرفاً دستورات را اجرا نمی‌کنند، بلکه نقش خود را در یک ماموریت مشترک می‌فهمند.