محمود کلاری، سیامک زمردی‌مطلق و مریم قهرمانی‌زاده نیز به عنوان داوران بخش عکس دوره چهل‌وچهارم جشنواره تئاتر فجر معرفی شدند.

وحید ‌نفر، حسین ‌میرزاییان، حمید ‌عرب، بردیا ‌دیانت، ارشیا ‌شریعتی، شادی ‌احدی ‌فر، محسن ‌بیده، محمدرضا ‌بهشتیان، شاهین ‌زوار و محسن ‌زرآبادی‌پور در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

«حمله به تایتان» نمایشی متفاوت است که با ترکیبی از تئاتر، حرکت، نور، موسیقی زنده و پخش انیمه اجرا می‌شود و برای نخستین‌بار در ایران به صحنه می‌رود.

رضا مردانی مدیر کل هنرهای نمایشی در گفتگویی کوتاه درگذشت هادی مرزبان را تائید و عنوان کرد که همراه با فرزانه کابلی همسر مرزبان در تدارک مراسم تدفین و تشییع این هنرمند هستند.

نمایش «سلول» نوشته پوریا گلستانی و محسن زرآبادی‌پور، به طراحی و کارگردانی محسن زرآبادی‌پور و تهیه‌کنندگی داود نامور تا ۲۵ آذرماه هرشب ساعت ۲۱ به مدت ۸۰ دقیقه اجرا می‌شود.
وحید ‌نفر، حسین ‌میرزاییان، حمید ‌عرب، بردیا ‌دیانت، ارشیا ‌شریعتی، شادی ‌احدی ‌فر، محسن ‌بیده، محمدرضا ‌بهشتیان، شاهین ‌زوار و محسن ‌زرآبادی‌پور در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.
گفتنی است این نمایش با استقبال مخاطبان روبرو شد و تمام ۱۸ اجرای گذشته آن سولداوت شده است.
نمایش «سلول» داستان دو سرباز زندان را روایت می‌کند که تصمیم می‌گیرند شب یلدای خود را با زندانیان بند اعدامی سپری کنند.

رییس انجمن تماشاخانه‌های خصوصی اظهار کرد: برخی مدیران تماشاخانه‌ها در تماس‌هایی، درباره وضعیت تعطیلی سالن‌های نمایش طی این دو روز، نقد و گلایه با من مطرح کردند. یک نمایش پس از مدت‌ها تمرین و ممارست، اخذ تمام مجوزها و هزینه در حوزه تبلیغات، کارش را می‌خواهد شروع کند و اتفاقا بلیت‌های ۲ روز نخست آن تمام می‌شود. حالا به چنین تعطیلی از پیش تعیین نشده‌ای می‌رسد؛ به نظر شما چقدر ممکن است تماشاگری که یک بار بلیت یک نمایش را خریده و نمایش لغو شده، دوباره بلیت آن را تهیه کند؟ چگونه است که در این هوا، بازار و مرکز خرید باز باشد، رستوران و کافه فعالیت کند و فقط سینما و تماشاخانه تعطیل شود؟

این نمایش که با استقبال بسیار خوبی از سوی مخاطبان روبه‌رو شده است، نگاهی تازه و متفاوت به زندگی ونسان ونگوگ، نقاش بزرگ هلندی دارد.

نمایش «برادران کارامازوف» کار جدید اشکان خیل‌نژاد که مدتی است در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه است تجربه‌ای ناب، عمیق، جسور و بلندپروازانه از مواجهه تئاتر معاصر با یکی از سترگ‌ترین متون ادبیات کلاسیک جهان است… کارامازوفی که در اینجا خلق شده یک پروژه اساساً مجزا با خصوصیات کاملا متمایز از سایر آثار ایرانی است. این یعنی قیاس آن با سایر تئاترهای صحنه‌ای این روزها کاملا مع‌الفارق است حتی اگر آنها نیز آوانگارد یا حتی آلترناتیو باشند. این کار به عنوان طولانی‌ترین نمایش ایرانی (از بُعد زمان نمایش ۷ ساعته) یک تافته جدا بافته در تاریخ تئاتر معاصر ایران است و نباید در حوزه رقابتی و مقایسه‌ای با سایر آثار قرار گیرد… یعنی حتی اگر قرار است به آن امتیازی داده شود نمونه مشابه‌ای ندارد که بتوان وارد حیطه رقابتی با سایر آثار شود، پس واضح است که یکه تازی می‌کند و به تنهایی در جایگاه اول در رقابت با خودش می‌ایستد. ایضاً از حیث این که همین اثر کاملا به صورت تجربی و پیشرو تلقی می‌شود که رمانی کلاسیک را با ساختاری متفاوت و در قالب رئالیسم جادویی، تا حدودی مستندگونه و حتی در مواقعی پست مدرن اجرا کرده کاملا خود را خاص و متمایز می‌کند.