مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
مرجع خبر، آموزش، فناوری، سرگرمی و دانستنیهای روز
افزایش تنشها در تنگه هرمز، یکی از حیاتیترین گلوگاههای انرژی جهان، حالا از بازار نفت فراتر رفته و به قلب اقتصاد دیجیتال رسیده است. دادهها نشان میدهد این مسیر باریک دریایی که حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد تجارت نفت دریایی جهان و نزدیک به ۲۰ میلیون بشکه در روز را در خود جای داده، به یک عامل تعیینکننده برای هزینههای فناوری تبدیل شده است.
معاون اجرایی رئیسجمهوری با تاکید بر نقش حیاتی اینترنت و زیرساختهای ارتباطی در زندگی امروز مردم گفت: ارتباطات از سطح ابزار و فناوری فراتر رفته و به زیست روزمره مردم، اقتصاد، آموزش و امنیت انسانی و ملی تبدیل شده است.
در دنیای سیاست کمتر موضوعی را میتوان پیدا کرد که درباره ناکارآمدی آن تا این اندازه اجماع وجود داشته باشد اما همچنان ادامه پیدا کند. از پزشکیان تا پورمحمدی، از مقامهای اجرایی تا چهرههای اصولگرا، همیشه طیف متنوعی از سیاستمداران در سالهای اخیر از هزینه، بیاثری یا تبعات فیلترینگ گفتهاند. مسیری که از محدودیت پلتفرمها آغاز شد و حالا به قطع اینترنت بینالملل رسیده است.
اینترنت معمولاً شبکهای بیمرز و ابری تصور میشود، اما بخش اصلی ارتباطات بینالمللی هنوز از کابلهای فیبر نوری زیردریایی عبور میکند. با وجود وابستگی بسیار بالای اینترنت به مسیرهای دریایی، به دلایل مختلف داده مشخصی از کابلها و نقاط عبور آنها منتشر نمیشود.
فضای مجازی ایران در یک دهه و نیم گذشته شاهد دراماتیکترین چرخش کارکردی در مفهوم زیرساخت ارتباطی خود بوده است. پروژهای که در آغاز دهه ۹۰ ابزاری برای رفاه، ارزانی و سرعت تلقی میشد، تحت تأثیر بحرانهای سیاسی، تنشهای نظامی و حملات سایبری تغییر ماهیت داد.
در یک سال گذشته، ایران در صدر لیست کشورهایی قرار گرفته که بیشترین تعداد اختلالها و قطعیهای گسترده اینترنت را تجربه کردهاند اما فشار مداوم برای بستن مسیرهای ارتباطی، جامعهای از کاربران را به سمت خلق راهکارهای نوآورانه سوق داده و اینترنت ایران را به آزمایشگاهی زنده برای رقابت میان سانسور و نوآوری تبدیل کرده است. جایی که هر نسل جدید از فیلترینگ، به تولد نسل جدیدی از ایدهها، ابزارها و روشهای فنی برای حفظ دسترسی منجر میشود.
گزارش سازمان تنظیم مقررات نشان میدهد در زمستان سال گذشته تعداد مشترکان تلفن و اینترنت ثابت نسبت به زمستان سال ۱۴۰۳ به شکل چشمگیری کاهش یافته و در مقابل، ارتباطات سیار همچنان به رشد خود ادامه میدهد.
در ماههای اخیر کمتر موضوعی در حوزه فناوری به اندازه اینترنت پرو بحث و جدل به راه انداخته است. موافقان از ضرورت حفظ بخشی از اقتصاد دیجیتال تحت شرایط موجود میگویند و مخالفان آن را نمادی از اینترنت طبقاتی میدانند. اما در میان همه این بحثها، یک پرسش مهم کمتر مطرح شده است. اگر مساله اصلی نابرابری دیجیتال است، چرا پروندههایی مانند مقابله با پدوفیلی، پانزیها، نشت دادهها کمتر دیده میشوند؟ چرا آموزش آنلاین، سواد دیجیتال، تجارت اجتماعی، پروژههای ملی و بومی که سالها از منابع عمومی استفاده کردهاند، پیامرسانهای داخلی و فرصتهای از دسترفته اقتصاد دیجیتال هیچگاه به اندازه اینترنت پرو به موضوع مطالبه عمومی تبدیل نشدهاند؟