دسته دین ، حوزه و اندیشه

اگر امام معصوم نباشد و مرتکب گناه شود، محکوم کردن و مجازات او از باب امر به معروف و نهی از منکر واجب می‌شود، در حالی که چنین برخوردی با امام اولاً: غرض از نصب امام را نقض می‌کند. ثانیاً با آیه اطاعت منافات دارد.

اربعین مجلس روضه‌ای است که خود امام حسین(ع) برگزار کرده. شما باور می‌کنید که کسی هیئت‌داری کند، ولی برای اربعین کاری انجام ندهد؟! چون یک‌دفعه‌ای این سؤال پیش می‌آید که «اصلاً او برای چه هیات‌‌داری می‌کند؟» شما باورتان می‌آید کسی در طول سال برای امام حسین(ع) نذری بدهد، اما برای اربعین خرج نکند؟! اصلاً باور می‌کنید یک چنین افرادی موجود باشند، چون غفلت به این عظمت اصلاً امکان ندارد! اربعین درِ خانۀ تک تک ما را زده است.

زیاد توصیه نمی‌شود آقایان خانواده‌ها را برای پیاده‌روی اربعین بیاورند. حضور خانم‌ها در پیاده‌روی اربعین در اولویت نیست؛ ازدحام هست، اذیت می‌شوند. مگر اینکه به شدت بتوانند مراقبت کنند. ولی هر چه بیشتر این سفر اربعین بتواند با حضور بیشتر مردان باشد بهتر است، اگر چه خانم‌ها هم دل دارند و احساس وظیفه می‌کنند و حضورشان هم خیلی از اوقات مفید است، ولی اگر کنترل نشود، به‌طور طبیعی که غلبۀ حضور خانم‌ها در مجالس معنوی بالاتر است، دوباره این غلبه در آنجا هم اتفاق خواهد افتاد. خانم‌ها فراغت بیشتری هم دارند، و اگر کاروان‌ها اولویت را به حضور آقایان ندهند، ممکن است اکثراً خانم‌ها شرکت کنند و این از جهات مختلف به مصلحت نیست.

بین امام حسین(ع) و این پیامبر عظیم الشأن، شباهت های فراوانی وجود دارد و نحوه شهادت‌شان شبیه همدیگر است. از جمله شقی‌ترین فرد سر مقدس آنان را از تن جدا نمود و برای فرد ناپاکی هدیه فرستاد و او نیز سر مقدس را داخل طشت طلا گذاشت.

بعد از عصر عاشورا سخن از زینب است، سخن از امام سجاد است، سخن از شمشیر و تعداد نیست، سخن از فریاد است، سخن از مبارزه با کلام است، سخن از اراده یک زن و صبر کودکان و تحمل ایتام و زنان است. سخن از خطابه ها و سخنرانیها است، سخن از رسانه و تبلیغ است. سخن از استمرار کربلا در بُعد رسانه ای و تبلیغاتی است، نه شمشیر. این همان کاروان حسینی است که اربعین و پیاده روی اربعین تجسّم آن قافله و آن بُعد از کاروان حسینی است.

پس از رسیدن نامه‌ یزید مبنی بر اینکه سر مبارک سید الشهدا(ع) و کسانی که با او کشته شده‌اند و آنچه از آنها غارت شده و اهل و عیال او را نزد او بفرستند، عبیدالله بن زیاد دستور داد اسیران کربلا آماده شوند و امر کرد امام سجاد(ع) را با زنجیر ببندند. سربازان نیز دست‌های او را به گردنش زنجیر کردند و سپس او و سایر اسرا را در پشت سرهای شهدا روانه کردند. کاروان اهل بیت، به عبادتگاه راهب مسیحی می رسند.