دسته اصفهان

در دل محله شفق، جایی که آسمان را با بلندای برج‌ها گره زده‌اند و همسایه‌ها از پشت پنجره‌ها به هم سلام می‌کنند، مسجد امام علی(ع) سال‌ها بود که با خلائی آشنا نفس می‌کشید.

محله شفق از آن محله‌های قدیمی است که از ابتدای انقلاب شکل گرفت. البته اوج توسعه محله به دهه70 می‌رسد. از آن زمان با واگذارکردن زمین‌های بایری که در دل کوه بودند، ساخت‌وسازها در دامنه کوه دنبه شروع شد و محله شفق شکل گرفت.

یکی از مهم‌ترین مسائلی که محله‌ها با آن درگیر هستند، حفظ بومشان است. شاید بعضی از محله‌های اصفهان را بتوان اینطور دید (یا به‌طور کلی خیلی از محله‌های کلان‌شهرها را ) که بوم ندارد! «بوم ندارد» به چه معنا؟ به این معنا که انسان‌ها در مناسبات با یکدیگر، فضایی را شکل می‌دهند و احوالی بر آنجا حاکم می‌شود که با یکدیگر بی‌نسبت و بی‌تفاوت و به تعبیری غریبه می‌شوند.

گاهی یک محله، تنها مجموعه‌ای از خانه‌ها و خیابان‌ها نیست؛ پشت بعضی از پنجره‌هایش، سال‌ها تجربه، هنر و خاطره جریان دارد. حسین پودزر، هنرمند نقاش محله شفق، یکی از همین چهره‌هاست.

محله شفق یکی از محله‌های هشتگانه منطقه ۱۳ شهرداری است که در جنوب غربی شهر اصفهان واقع شده است. این محله از شمال به محله قائمیه، از جنوب به خیابان عباس‌پور، از شرق به بزرگراه شهید کاظمی ذوب آهن و از غرب به شهر درچه منتهی می‌شود.