غرق در خاطرههای دور الیادران
به خوبی یادم هست که در گذشته الیادران صفای دیگری داشت؛ ازطرفی خانههای خشت و گلی و از طرف دیگر، درختان سرسبز و مادی آن که پر از آب بود و از کوچه اصلی محله نمایان میشد، حالوهوای دیگری داشت.
به خوبی یادم هست که در گذشته الیادران صفای دیگری داشت؛ ازطرفی خانههای خشت و گلی و از طرف دیگر، درختان سرسبز و مادی آن که پر از آب بود و از کوچه اصلی محله نمایان میشد، حالوهوای دیگری داشت.
چند خانه تاریخی متعلق به دوران صفویه، قاجار و پهلوی در محله الیادران گنجینههای نهفته در منطقه یک شهرداری اصفهان است.
وارد خانه تاریخی مشرف به نهری باقیمانده از رودخانه زایندهرود در محله الیادران شدیم؛ خانهای که روزی محل روضهخوانی مرحوم آیتالله روضاتی بوده است که مردم محل از او به نیکی یاد میکنند.
وقتی بخواهی زیروبم یک محله و کاستیهایش را بیرون بکشی، باید با آدمهای محله گپ بزنی.
یکی از نمادهایی عجیب محله الیادران مزار باباعلمدار است.
مسیرم به سمت محله الیادران را از خیابان صارمیه و از کنار مغازههایی که بوی تخمه و آجیل تازه و برنج شمالی را میکشاند زیر دماغم، شروع میکنم.
امیرقلی امینی از چهـرههای شاخص عرصه روزنامهنگاری در تاریخ اصفهان است.
مسجد الیادران (الرحمن) مربوط به دوره قاجار است و در دل محله الیادران واقع شده است. این اثر در ۱۲ مهر ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۱۲۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.