دسته اصفهان

نیازی به شهرت و عنوان های دهن پرکن نیست. حتی از معجزه هم کاری بر نمی آید . تنها صبر و خوش اخلاقی راهگشای این میدان است ؛ میدان مشاغل سخت. مشاغل پر استرس و پرفشار که معمولا کمر تحمل بسیاری زیر آن خم می شود.  یحیی صادقی اما نه تنها تسلیم شرایط و مقتضیات کار و زمانه خود نشده بلکه با نگاه ارزشمند خود به «خلق خدا» و با «خدمت» دانستن کار برای آنها ، از رانندگی اتوبوس برای خود پلی به سوی ارزش های والای اخلاقی ساخته است. او اکنون طلبه است و می خواهد بعد از بازنشستگی رسما ملبس به لباس روحانیت شود.

داستان حسین فروغی، داستان مسئولیت پذیری و دلسوزی برای شهر و ساکنین شهر است. کسی که شاید مانندش در اصفهان به تعداد انگشتان یک دست پیدا نشود اما یک تنه و خستگی ناپذیر بسیاری از مسائل مهم را تا رسیدن به نتیجه پیگیری می کند و نمونه های موفقی از تعامل هوشمندانه و واقعی مردم و مسئولین را رقم می زند.