همتآباد و تنی زخمی از جنگ
همتآباد از آن محلههای قدیمی است که روزگار سخت، کم به خود ندیده. هرچند از امکانات شهری بهره چندانی ندارد و ردِ محرومیت بر تنش نشسته؛ اما همیشه تلاش کرده است چهرهای مقاوم و امیدوار از خود نشان دهد.
همتآباد از آن محلههای قدیمی است که روزگار سخت، کم به خود ندیده. هرچند از امکانات شهری بهره چندانی ندارد و ردِ محرومیت بر تنش نشسته؛ اما همیشه تلاش کرده است چهرهای مقاوم و امیدوار از خود نشان دهد.
چهارراه آبشار، پشت چراغقرمز، دختران و پسرانی را شعارنوشته به دست میبینید، شعارنوشتههایی بزرگ، با خطی خوانا و نستعلیق، تککلمههایی که در کنار هم ایستادهاند و جملههای متفاوتی را ساختهاند؛ همگی تداعیکننده یک معنی: «ایران».
جنگ تنها صدای انفجار و ویرانی نیست؛ جنگ آزمونی است برای سنجش استقامت دلها، همبستگی مردم و نقش نهادهای مردمی در حفظ آرامش و امید.
شرایط جنگ و تبعات ناشی از آن، شهرداریها و مدیریت شهری را بیشتر از سایر ارگانها تحت تأثیر قرار میدهد. در این میان منابع مالی شهرداری که بیشتر از راه ساختوساز و فروش پروانه تأمین میشود دچار آسیب جدی میشود و این آغاز کاهش منابع مالی و ضربهدیدن اقتصاد شهرداریهاست.
جنگ تنها زیرساختها را ویران نمیکند، بلکه با گسستن پیوندهای اجتماعی، بافتهای انسانی را نیز از هم میپاشد. در دوران پساجنگ، محلهمحوری دیگر تنها یک استراتژی برای بازسازی فیزیکی نیست؛ بلکه ابزاری حیاتی برای بازسازی اعتماد عمومی، تقویت تابآوری اجتماعی و بازگرداندن هویت به فضاهای ازدسترفته است.
در جنگ رمضان با اولین برخورد موشک به شهر، وقتی هنوز تکههای ترکش از اصابت در هوا معلق بود، اولین نیروهایی که وسط معرکه حاضر شدند، نیروهای آتشنشانی بودند.
طرحهای جامع شهری، شناسنامه توسعه هر شهر و نقشه راهی برای آینده آن هستند؛ اسنادی که باید بتوانند هم پاسخگوی نیازهای امروز باشند و هم شهر را برای مواجهه با مسائل فردا آماده کنند.
از اولین شبی که به خیابان آمدیم و گمان میکردیم نهایتا تا آخر هفته هستیم، بیش از 100 روز میگذرد.