دسته اصفهان

محله بابلدشت که روزگار پررونقی را در سالیان دور پشت سر گذاشته است، هنوز هم رونق دارد؛ اما با مشکلاتی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

ابتدای شرقی خیابان کاوه و در ضلع شمالی کوچه‌ای در کنار پایانه بابلدشت، بنایی آرام و کم‌صدا در میان هیاهوی شهر سر برآورده است؛ مقبره‌ای که روزگاری در شمار آبادترین و باشکوه‌ترین بناهای این محدوده بوده و امروز نشانی از شکوه کهن را در دل فرسودگی پنهان کرده است.

در میانه هیاهوی مرکز اصفهان، جایی میان خیابان شهید مدرس قدیم و پیچ‌وخم‌های خیابان رضا عباسی، هنوز کوچه‌هایی نفس می‌کشند که ردّ سال‌ها زندگی را می‌شود بر پیشانی ساختمان‌های قدیمی و تناسب آرام بافتش دید.

کوچه‌های قدیمی بابلدشت بوی خاطره می‌دهند؛ بوی روزهایی که مردانگی از همین خانه‌های ساده قد کشید و به آسمان رسید. در ابتدای یکی از همین کوچه‌ها، تابلویی سفیدرنگ نگاهم را می‌دزدد.

حسین شیخ سجادیه، متولد سال ۱۳۴۴، از اهالی محله بابلدشت و فارغ‌التحصیل رشته پزشکی از دانشگاه اصفهان است که پس از گذراندن دوره هفت‌ساله پزشکی عمومی به حوزه طب سنتی علاقه‌مند شد و سعی کرد در این زمینه اطلاعات لازم را به دست بیاورد.

در روزگاری که بسیاری از فعالیت‌های فرهنگی و خیریه همچنان درگیر دیوارهای کاغذ، قفسه‌ها و کمک‌های معیشتی سنتی‌اند، مؤسسه تحقیقات رایانه‌ای قائمیه اصفهان مسیر متفاوتی را برگزیده است؛ مسیری که از دل یک حرکت مردمی آغاز شد و امروز به یکی از گسترده‌ترین پروژه‌های نشر دیجیتال معارف اهل‌بیت‌علیهم‌السلام در جهان تبدیل شده است.

تا همین چندسال پیش، مسجد حضرت صاحب‌الزمان(عج) در محله بابلدشت اصفهان، بیشتر شبیه ساختمانی خاموش بود تا یک مرکز اجتماعی زنده. رفت‌وآمد کم، برنامه‌های محدود و نبود یک جریان مستمر فرهنگی، این مسجد را به فضایی نیمه راکت تبدیل کرده بود.

مسجد هنوز هم در بافت‌های قدیمی شهر، فقط محل اقامه نماز نیست؛ قلب تپنده محله است. جایی برای گفت‌وگو، همدلی، حل اختلاف، فعالیت فرهنگی و گاهی آخرین پناه مردم در روزگار سخت.