دسته صنعت و معدن

امین درویشی*




در سال‌های اخیر، صنعت و معدن ایران با مجموعه‌ای کم‌سابقه از محدودیت‌ها و چالش‌ها مواجه بوده است؛ از ناترازی برق و گاز و محدودیت‌های انرژی گرفته تا دشواری تامین مواد اولیه، تحریم‌ها، کاهش امکان سرمایه‌گذاری، نوسانات بازار و در مقاطع اخیر، آثار مستقیم و غیرمستقیم جنگ و نااطمینانی‌های ناشی از آن. با این حال، در میان تمام این فراز و فرودها، یک موضوع تقریبا ثابت مانده است؛ آن هم ادبیات گزارش عملکرد بخش قابل‌توجهی از شرکت‌ها، هلدینگ‌ها و مجموعه‌های دولتی و نیمه‌دولتی صنعت و معدن است.

دنیای اقتصاد :


افزایش ذخایر سنگ‌آهن، آینده زنجیره فولاد را تضمین نمی‌کند. بررسی‌ها نشان می‌دهد بخشی از ذخایر به‌دلیل هزینه بالای استخراج اقتصادی نیستند. این در شرایطی است که تولیدکنندگان با محدودیت‌های مختلفی مواجهند.

دنیای اقتصاد - مسیح میرجعفری :


اداره آمار کار ایالات متحده روز پنج‌شنبه اعلام کرد شاخص قیمت تولیدکننده این کشور برای تقاضای نهایی در ماه اوت ۰.۴ درصد افزایش یافته است. این شاخص در ژوئن ۰.۱ درصد کاهش و در ژوئیه ۰.۱ درصد افزایش داشت. هرچند شاخص در ماه‌های اوج تهاجم نظامی آمریکا به ایران رشدهای بالاتری را نیز تجربه کرده بود، جزئیات آمار اوت بار دیگر نگرانی‌هایی درباره مسیر تورم ایجاد کرده است.

دنیای اقتصاد :


مزیت‌های سنتی صنعت ایران در حال فرسایش است؛ انرژی، مواد اولیه و حمل‌ونقل دیگر مانند گذشته ارزان و قابل اتکا نیستند. افزایش هزینه و ریسک تامین، مدل تولیدی را که سال‌ها بر نهاده‌های ارزان و صادرات محصولات پایه استوار بود، تحت فشار قرار داده است. همچنین، اختلال در زنجیره‌های تجارت، فاصله تولیدکننده ایرانی با رقبای منطقه‌ای را بیشتر کرده است. کارشناسان معتقدند ادامه مسیر توسعه با اتکا به رویه‌های گذشته دیگر پاسخگوی شرایط جدید نیست و مزیت اقتصادی باید از تولید ارزان به سمت بهره‌وری و خلق ارزش‌افزوده بیشتر حرکت کند.