دسته فرهنگ و ادب

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از تسنیم، علیرضا کیخا، معاون امور استان‌های صداوسیما، از راه‌اندازی «جشنواره روایت رسانه‌ای جنگ» خبر داد؛ جشنواره‌ای که با هدف گردآوری و ثبت تولیدات رسانه‌ای مرتبط با جنگ اخیر برگزار خواهد شد و قرار است آثار رسانه ملی، رسانه‌های مردمی و خبرگزاری‌ها را در کنار یکدیگر قرار دهد.

به گزارش خبرآنلاین، محسن جوادی، معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، از برنامه‌ریزی برای برگزاری حضوری نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران خبر داد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایسنا، بنیاد حفظ‌ آثار و نشرارزش های دفاع مقدس و مقاومت به مناسبت سوم خرداد سالروز حماسه آزاد سازی خرمشهر بیانیه‌ای صادرکرد. 

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، فیلم سینمایی با عنوان «دشت مهیار» به‌زودی وارد مرحله پیش تولید خواهد شد. این اثر به تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی و با نویسندگی حسین تراب‌نژاد تهیه می‌شود.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، از روز جمعه اول خرداد ۱۴۰۵، نخستین مجموعه از آثاری که به فروش رسیده بودند، از دیوارهای خانه هنرمندان ایران پایین امدند. همزمان، هنرمندان نقاش و مجسمه‌ساز همچنان به ارسال آثار جدید به دبیرخانه ادامه می‌دهند؛ آثاری که بلافاصله پس از ثبت و بررسی، در گالری‌های بهار، تابستان، پاییز، زمستان، میرمیران، ممیز و نامی جایگزین آثار قبلی می‌شوند.

این فرایند برای مخاطب معنایی روشن دارد: بازدید تازه، با یک نمایشگاه تازه روبه‌روست. کسی که چهار روز اول را دیده، اگر امروز یا فردا دوباره بیاید، اثری تکراری نخواهد دید. این پویایی، وجه ممیز اصلی «برای ایران» در مقایسه با نمایشگاه‌های متداول است.
غروب جمعه، همزمان با آخرین روز از ورک‌شاپ‌های عملی نقاشی، «باربد یزدانی» از هنرمندان شرکت‌کننده، پرفورمنسی مشارکتی اجرا کرد. او نقشه بزرگی از ایران را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داد و از هر نفر خواست با اثر انگشت خود، نقطه‌ای بر آن اضافه کند. استقبال چنان بود که ظرف کمتر از دو ساعت، تمام نقشه از رد انگشتان پوشیده شد. یزدانی این کار را «نماد تکثر در عین یکی بودن» خواند.

ورک‌شاپ‌های پنج‌شنبه و جمعه با حضور غلامحسین الطافی، پریسا دارابی، مژده میرپنج، حسین نوروزی، بهروز کیانی، اللهیار خوشبختی، باربد یزدانی و روح‌اله حسین‌زاده تمام شد. اما نمایشگاه تا هشتم خرداد ۱۴۰۵، همه روزه (به جز شنبه‌ها) از ساعت ۱۷ تا ۲۰ ادامه دارد.

نمایشگاه «برای ایران» از ۲۸ اردیبهشت در همه گالری‌های خانه هنرمندان ایران (بهار، تابستان، پاییز، زمستان، میرمیران، ممیز و نامی) آغاز شده است. این رویداد ده‌روزه با دریافت آثار از انجمن‌های نقاشان معاصر و هنرمندان نقاش و مجسمه‌ساز تدارک دیده شده و ورود برای عموم آزاد و رایگان است. بر اساس اعلام برگزارکنندگان، در دو روز نخست بیش از بیست اثر جدید به دبیرخانه رسید که نشانه نیاز مبرم جامعه هنری به چنین فضایی در شرایط جنگ و بحران ارزیابی شد.

بازدیدکنندگان می‌توانند تا هشتم خرداد ۱۴۰۵، علاوه بر دیدن آثار تازه جایگزین‌شده، نقشه مشارکتی خلق‌شده در پرفورمنس باربد یزدانی را نیز در گالری‌ها ببینند. خانه هنرمندان ایران در خیابان ایرانشهر، خیابان موسوی، هر روز (به جز شنبه) تا ساعت ۲۰ میزبان عموم است.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین،  این نمایش پیش از این نیز در شیراز و به مدت سی شب به روی صحنه رفته است. «پابرهنه، لخت، قلبی در مشت» تاکنون بیش از ۱۲۰۰ اجرا در ۴ قاره جهان داشته و جوایز و تقدیرهای متعددی از جمله جایزه نمایشنامه‌نویسی مردمی آلمان (۱۹۹۹)، جایزه افتخاری تئاتر شهر کلن (۲۰۱۶)، تقدیر در جشنواره بین‌المللی تئاتر سالزبورگ-اتریش (۲۰۱۲)، تقدیر در جشنواره بین‌المللی تئاتر کیف-اتریش (۲۰۱۸) و تقدیر در جشنواره تئاتر دانشگاهی مونیخ-آلمان (۲۰۱۰) را کسب کرده است.

به گزارش خبرگزارش خبرآنلاین به نقل از ایرنا، در فیلم سینمایی «خواب‌نما» علاوه بر بهاره کیان‌افشار و جواد رضویان، بیژن بنفشه‌خواه نیز ایفای نقش می‌کنند.

به گزارش خبرگزاری خبقرآنلاین به نقل از ایرنا، مجید آقاکریمی در خصوص بازی در نقش اول سریال «گذرگاه» و همکاری با تلویزیون پس از سال ها اظهار داشت: از نظر من، بدون هیچ تعارفی، هر بازیگری که نقشی را در یک سریال یا فیلم ایفا می کند —حال آن نقش اصلی محسوب شود یا نه— اگر وظیفهٔ خود را به درستی انجام دهد، نقش اول است. تفاوت من فقط در طول و حجم کارم است که عملاً از دیگران بیشتر می‌شود.

وی اضافه کرد: پارسال، تقریباً فروردین ماه، از سوی کارگردان به همکاری دعوت شدم. او مرا می شناخت و گفته بود که برخی کارهای من از جمله تئاترها، فیلم های کوتاه، یا آثار دیگری را که در آنها بازی کرده بودم، دنبال کرده است.

بازیگر «گذرگاه» درباره پروسه دعوت به کار توضیح داد: کارگردان لطف داشت و برای این نقش به من اعتماد کرد. او گفت برای این نقش روی من فکر کرده است. چند جلسه با هم صحبت کردیم و شخصیت را به من معرفی کرد. این نخستین بار بود که نقش اول یک سریال تلویزیونی به این شکل به من واگذار میشد و مسئولیت بزرگی هم بود. اما خوشبختانه از آنجا که بسیاری از وجوه این کاراکتر برای من ملموس بود —چون من در دههٔ ۶۰ نوجوان بودم و در آن دوره زندگی کرده ام، بنابراین می دانستم چه ویژگی هایی در این کاراکتر وجود دارد، پس خوشحال شدم و کاراکتر را پذیرفتم.

آقاکریمی درباره نقش مامور امنیتی که از کلیشه ها هم به دور است، بیان کرد: به شخصه در هر کاری که انجام می دهم سعی دارم از کلیشه ها دوری کنم، در هر زمینه چه صداپیشگی، چه بازیگری، یا هر حوزه دیگر ناخودآگاه این اتفاق برایم رخ می دهد که از کلیشه ها دوری کنم. دربارهٔ این کاراکتر یک نکته وجود داشت و این نقش صرفاً یک مأمور امنیتی نبود، از نگاه من و از نظر کارگردان.

بازیگر سریال جنگل درخت اضافه کرد: پیش تر هم اشاره کرده ام که این کاراکتر، شخصیتی نمادین است. جمع این وجوه در وجود چنین کاراکتری در جهان واقعیت، اگر وجود داشته باشد خیلی ایده‌آل است. این شخصیت جنبهٔ اسطوره ای پیدا میکند. این آدم از نظر من نماد افرادی است که در طول تاریخ می شناسیم و دغدغه شان امنیت مردم، رفاه، شادی و امنیت کشورشان است. جمع این وجوه در این کاراکتر وجود دارد.

وی درباره ویژگی هایی که برای این کاراکتر در نظر گرفته است، گفت: با توجه به ویژگی های خود کاراکتر فکر کردم وجه بیرونی کاراکتر چیزی بهتر از سادگی نیست. یعنی قرار نیست این آدم کار عجیبی انجام دهد یا حرکتی استثنایی داشته باشد. به نظر من، این موضوع برای مردم ملموس تر است.

آقاکریمی در پاسخ به این پرسش که آیا برای کاراکتر خود از نمونه های واقعی ایده گرفته است یا خیر، خاطرنشان کرد: واقعیت این است که سعی کردم مانند کاراکتر فکر کنم و قدم به قدم در پیرامون او حرکت کنم. سپس دغدغهٔ آن کاراکتر را به دغدغهٔ خود تبدیل کنم. در نهایت این اتفاق و نگاه به دور از کلیشه ناخودآگاه رخ می دهد، و حرکات، استایل، گفتار و آهنگ کلامتان شبیه همان شخصیتی می شود که باید باشید. من در بازیگری دربارهٔ پیدایش یک نقش، چنین فکر می کنم.

بازیگر بازی خونی در پایان درباره سختی و فشار این سریال عنوان کرد: تاکنون تجربه ۹ ماهه درگیری با یک کار را نداشته‌ام. هم از نظر کاری و هم از نظر زمانی، کاری فشرده بود. اتفاقاً ما تئاتری هم داشتیم که یک سال و نیم در حین همین کار، در حال اجرا بود و زمان آن هفت ساعت بود. اما این که طی چندین ماه با نقشی درگیر باشم و راکورد حفظ کنم سختی های خودش را داشت. به ویژه که اتفاقات زیادی هم وسط کار پیش آمد. کار ما با جنگ شروع شد و پایان کار هم به جنگ خورد و همین اتفاقات هم چالش های دیگری را به وجود آورد.