به گفته یک مادر : خانم حلی ساز ، دختر من همش حاضر جوابی می کنه . هر چی که من می گم جواب منو می ده . واسه ی هر چیزی جوابی داره . تازگی ها هم یاد گرفته همش می گیه " تو مامان خوبی نیستی " . اگه من رو دوست نداری چرا مامان من شدی ؟ مامان دوست های من مثل تو نیستند، با دخترشون مهربون هستند . کاش تو هم مهربون تر بودی. . .
راستش من خیلی ناراحت هستم . اصلا دلم نمی خواد با سارا بحث کنم . ولی پیش میاد . حرفم رو گوش نمی ده ، دائم هم جوب من رو میده ، من اصلا دلم نمی خواد این دختر این قدر حاضر جوابی بکنه ،خیلی اعصابم رو خورد می کنه .
مشاور : دختر شما چند سالش هست ؟
مادر : میره تو هشت سال . الان هفت سالشه.
مشاور : قبلا این ویژگی رو نداشته ؟ اخیراً چنین رفتاری پیدا کرده ؟ یا اینکه نه ، مثلا چند ماه هست که داره یا چند ساله که داشته ؟
مادر : چند ماهی هست که دیگه خیلی شدید شده ولی قبلا این قدر نبود . الان خیلی شدید شده .
مشاور : همین تک فرزند رو دارید ؟
مادر: بله . تک فرزند هست .
مشاور : حاضر جوابی تو بچه ها یک عادت رفتاری هست . یعنی این طور نیست که ما بگیم یک ویژگی هست که ما بچمون این رو داره و نمی شه هیچ کاریش کرد . حاضرجوابی عادتیه که بچهبه مرور پیدا کرده و اکتسابیه. ما می تونیم با نحوه ی برخوردخودمون این رو تغییر بدهیم . یا حتی باعث تشدید اون بشویم . خیلی مهم هست که پدر و مادر چه طور رفتار می کنند . مهم ترین آیتم در رفتار با بچه هایی که حاضر جواب هستند ، برخورد قاطعانه و همراه با آرامش هست . یعنی اگر شما از کوره در برید ، یا اگر با بچه شروع کنید به یک به دو کردن باعث می شه که این عادت در بچه خیلی شدید بشه . دیدین پدر و مادر هایی که بچشون جوابشون رو می ده بعد شروع می کنند باهاش وارد بحث می شن؟ مثلا بچه می گه که این کار رو نمی کنم . پدر یا مادر می گن نه ! تو باید انجام بدی . بچه می گه دوست ندارم . پدر یا مادر می گن برا چی دوست نداری ؟ من به تو می گم . یه بحث چند دقیقه ای . آخرش هم یا به دلخوری ختم می شه یا حالا به خشم و عصبانیت شدید والدین،یا بچه به گریه می افته یا بالاخره یه اتفاق شاید نه چندان مناسب بیافته .