دسته سینما و تلوزیون

«بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی

بعضی فیلم‌ها شعر ناب‌اند. «بدون ایرج» برای من از همین جنس است؛ فیلمی که در ظاهر درباره ایرج گنجه‌ای و بخشی از زندگی و جهان اوست، اما هرچه جلوتر می‌رود، از یک پرتره شخصی فاصله می‌گیرد و به تصویری از انسان، تنهایی، حافظه، هنر و جامعه تبدیل می‌شود.

رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلم‌های شاخص سینمای ایران در موزه سینما

در مقدمه این مجموعه با اشاره به مسیر سینمای ایران از نخستین تجربه‌های سینمایی تا امروز آمده است که با ساخت نخستین فیلم ایرانی، «آبی و رابی» در سال ۱۳۰۹ به کارگردانی آوانس اوگانیانس، تاریخ سینمای ایران وارد مرحله تازه‌ای شد. طی نزدیک به یک قرن، سینمای ایران با ساخت هزاران فیلم، از سرگرمی صرف فراتر رفت و به یکی از عرصه‌های مهم بازتاب تغییرات فرهنگی و اجتماعی جامعه تبدیل شد؛ مسیری که در آن فیلم‌هایی چون «رگبار»، «آرامش در حضور دیگران»، «دایره مینا»، «سوته‌دلان»، «کندو» و «تنگنا» جایگاهی ماندگار پیدا کرده‌اند.

تصاویر| بازیگرانی که از سینما دور شدند؛ از ماهایا پطروسیان تا فرامرز قریبیان


اگر به فیلم‌های دو دهه گذشته رجوع کنیم، اسامی زیادی را می‌بینیم که سال‌هاست خبری از آن‌ها نشنیده‌ایم یا در فیلمی دیده نشده‌اند و مرور نام و کارنامه برخی از این چهره‌ها یادآور خاطراتی از روزهای خوش سینما و غیبتی است که برای همه یک معنای واحد ندارد.

کشتی زمینی

نبرد
پاشندال،
۱۹۱۷. خدمه
نه‌نفره یک
تانک MKIV
بریتانیایی
مأموریت
دارند
سنگرهای
آلمانی را
منهدم کنند.
اما تانک در
یک دهانه
عظیم
توپخانه
گرفتار
می‌شود،
درست چند
متری خط
دشمن — و
حالا باید
در دل
گل‌ولای
گندیده
پاشندال،
زیر آتش
سنگین،
برای
جانشان
بجنگند.

مسئله زمان

یک طراح
بازی های
ویدیویی که
در ابتدای
مسیر حرفه
ای خود قرار
دارد، با
دریافت
دستگاهی
برای متوقف
کردن زمان
از دوست
عجیب
وغریبش که
صاحب یک
اسباب بازی
فروشی است،
صاحب فرصتی
استثنایی
می شود.