سوژههای طبقه متوسط فاقد کیفیتاند/تقلید از اینفلوئنسرهای زرد
به طور معمول وقتی کسانی از «مُد» پیروی میکنند، در اصل قرار است نوعی «خاص بودن» را به نمایش بگذارند، مثلا لباسی را میپوشند که نوعی تمایز را القا میکند، یا مدل مویی را استفاده میکنند که کمتر کسی موهایش را با آن میآراید و...؛ اما به نظر میرسد که مدها در یک جامعه تودهوار به ضد خودشان بدل میشوند؛ زیرا همه (هر کسی که یکبار لباسی یا مدل موی مُد شده را میبیند) فیالفور از آن تقلید میکند و در کوتاهترین زمان ممکن مدها فراگیر و همگانی میشوند و دیگر ویژگی «خاص» و «متمایز» بودن/کردن را از دست میدهند. به عبارتی در چنین جامعهای، هر آنکسیکه میخواهد خود را با پیروی از مُد، «خاص» جلوه دهد، اتفاقا به جریانی پا گذاشته است که شدیدا افراد جامعه را همسان و همشکل و یکدست میکند. احتمالا یکی از دلایلی که مدها در جامعه ما زود به زود تغییر میکنند همین است؛ اگر بپذیریم که فرایندهایی برای همسانکردن و یکدستکردن تودهها در جوامع مصرفکننده مُد وجود دارد، باید دید اینها «پروسه»های طبیعی چنین جوامعی است، یا نه «پروژه»هایی است که توسط گروه یا گروههای خاصی که از این وضعیت سود میبرند، برنامهریزی شده است.
