این روزها قصه ماینینگ و استخراج رمزارزها به جای آنکه شفافتر شود، روز به روز پیچیدهتر و باعث سردرگمی ناظران، رسانهها و فعالان این عرصه میشود. یک روز فعالان این بخش عاملان قاچاق انرژی معرفی میشوند و روز دیگر یکی به دفاع از ماینرها پرداخته و آنها را منجیان اقتصادی میداند که آتش به اختیار …
همچنین در سالهای گذشته هیچیک از طرفین این ماجرا، چه مخالفان و چه موافقان، به شکل گسترده و علمی تلاش نکردهاند که فرصتها و تهدیدهای این مقوله را شفاف کنند تا امروز بتوان جهتگیری دقیقتری داشت. در نتیجه حدود دو ماه است که شاهد مطالبی پیرامون این پدیده هستیم؛ در حالی که چند سالی است از ورود رمزارز به کشور میگذرد و دولت تازه یاد قانونگذاری برای آن افتاده است و از هر گوشه صدایی بلند است.
در هفتههای قبل آنچه که بیش از هر چیزی در خصوص رمزارزها توجه کشور را به خود مشغول کرد مساله برق یارانهای مورد استفاده از سوی ماینرها و طرح ادعای نیاز بالای آنها به برق بود؛ به خصوص زمانی که مسوولان وزارت نیرو، خاموشیهای احتمالی در تابستان را به گردن فعالان این بخش انداختند. به همین علت نگاهها عمدتا به سمت تعیین تعرفه بالاتر برای فعالان این صنعت رفت.