جو خورشیدی، یا تاج خورشیدی، بسیار داغتر از سطح خورشید است و این پارادوکسی است که دهههاست دانشمندان را سردرگم کرده است. افزون بر این، خروج دائم پلاسما و میدانهای مغناطیسی از خورشید، که بهعنوان باد خورشیدی شناخته میشود، با سرعتهایی شگفتانگیز شتاب میگیرد. گمان میرود که «افتوپراکندگی آشفته» (turbulent dissipation) که فرایندی است که طی آن انرژی مکانیکی به گرما تبدیل میشود در هر دوی این پدیدهها نقشی اساسی ایفا کند. با این حال، در محیط نزدیک به خورشید، که در آن پلاسما عمدتا فاقد برخوردهای ذرهای است (collisionless)، سازوکار دقیق این پراکندگی همچنان ناشناخته مانده بود.
این مقاله شواهد قانعکنندهای ارائه میدهد که نشان میدهد «سد پیچشی» فعال است و بهطور عمیقی ماهیت افتوپراکندگی آشفته را تغییر میدهد. این اثر، که پیشتر صرفا به عنوان نظریه اعلام شده بود، مانعی در برابر زنجیرهی آشفتگی در مقیاسهای کوچک ایجاد میکند، و اساسا نحوه از بین رفتن نوسانات و در نتیجه نحوه گرم شدن پلاسما را تغییر میدهد.