بامداد سهشنبه ۶ مرداد، حکم اعدام ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، دو متهم پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان که به اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ مرتبط بود، اجرا شد. پیش از اجرای حکم، با نصب داربست در میدان علیخانی، شماری از خانوادهها و شهروندان در اطراف محل تجمع کردند. ویدئوهایی که در ساعات اولیه صبح در شبکههای اجتماعی منتشر شد، حضور معترضان و استقرار نیروهای انتظامی و امنیتی در محل را نشان میداد. برخی رسانههای خارج از کشور نیز از درگیری و حتی شلیک به سمت تجمعکنندگان خبر دادند؛ ادعاهایی که تاکنون از سوی منابع رسمی به طور مستقل تأیید نشده است.
یک زن هم کشته شد؟
همزمان با انتشار تصاویر اعتر اجتماعی، افزایش اخبار مربوط به مجازاتهای سالب حیات میتواند آثار معکوس بر افکار عمومی بر جای بگذارد.
پیش از این نیز کارشناسان مسائل اجتماعی هشدار داده بودند که تداوم اجرای احکام سنگین، بدون اقناع افکار عمومی و اطلاعرسانی شفاف، علاوه بر پیامدهای داخلی، زمینه را برای بهرهبرداری رسانهای و تشدید شکافهای اجتماعی فراهم میکند.
هر اعدام، یک ماجرا
اتفاقات اصفهان بار دیگر نشان داد که امروز مسئله تنها اجرای یک حکم قضایی نیست؛ بلکه نحوه روایت آن نیز به بخشی از بحران تبدیل شده است. از یک سو، انتشار گسترده اخبار تأییدنشده میتواند افکار عمومی را دچار التهاب کند و از سوی دیگر، اطلاعرسانی محدود و واکنشی نیز لزوماً قادر به اقناع جامعه نیست. در چنین فضایی، شاید مهمترین نیاز، شفافیت بیشتر، اطلاعرسانی سریع و پاسخ دقیق به ابهامها باشد؛ زیرا هرچه فاصله میان واقعیت، روایت رسمی و برداشت افکار عمومی بیشتر شود، اعتماد عمومی نیز بیش از گذشته آسیب خواهد دید.