تیم ملی ایران در مسابقات لیگ ملتهای والیبال ۲۰۲۶، با عملکردی دور از انتظار کار خود را با ۳ برد و ۹ باخت به پایان رساند که نتیجه آن سقوط به رده نوزدهم رنکینگ جهانی بود. اکنون تیم ملی در فاصله اندکی با مسابقات آسیایی قرار دارد که آخرین شانس ورود به المپیک لسانجلس است و برای رسیدن به آن، لزوم بازنگری در عملکرد و بررسی نقاط ضعف و ایرادات تیم، بیش از پیش احساس میشود.
تیم ملی والیبال ایران برای بازگشت به مسیر موفقیت، باید در مسابقات آسیایی، با نگاهی متفاوتتر از لیگ ملتها حضور یابد و اکنون زمان برداشت تمام بذرهای کاشته فرا رسیده است. در این راستا، نقطه نظرات کارشناسان و پیشکسوتان والیبال را درباره عوامل ضعف و ضرورتهایی که تیم ملی و فدراسیون والیبال باید مدنظر قرار دهند، جویا شدهایم.
از بازنگریهای مدیریتی تا آشنایی مربی با فرهنگ ایران
باقر سلیماننژاد، بازیکن سابق تیم ملی و مربی بینالمللی والیبال در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: با توجه به اینکه رنکینگ تیم ملی والیبال ایران به رده نوزدهم سقوط کرده و تیم نیز بهطور کامل جوانله تأثیرگذار بوده است. در بیشتر مسابقات، محمد ولیزاده در ترکیب حضور داشت، اما زوج او تغییر میکرد؛ یوسف کاظمی، عیسی ناصری و در چند بازی پایانی نیز نیما باطنی در کنار او قرار میگرفتند.
مشجری با تأکید بر ضرورت فیکس بودن زوج دفاع روی تور، تشریح کرد: تغییرات بر روی زوج مدافع، تأثیر زیادی بر عملکرد آنان داشته است؛ چراکه دفاع روی تور به تمرکز و هماهنگی بالایی نیاز دارد و تغییرات مداوم، چه در ورود و خروج بازیکنان و چه در تغییر زوج دفاع وسط، میتواند هماهنگی تیم را تحت تأثیر قرار دهد. اگر تیم ملی بتواند به زوج ایدهآل خود در بخش دفاع وسط برسد، این مشکل نیز تا حد زیادی برطرف خواهد شد.
کارشناسان والیبال برای بازگشت تیم ملی به مسیر المپیک بر ضرورت بررسی ریشهای نقاط ضعف تأکید کردند و از اصلاح ساختار، توجه به ظرفیتهای کل کشور، ایجاد کارگاه حرفهای پاسوری، تقویت والیبال استانها، شفافسازی و فرهنگشناسی مربی، بهبود وضعیت دفاع روی تور، لزوم افزایش بودجه والیبال و برگزاری دیدارهای تدارکاتی باکیفیت سخن گفتند تا شاهد نسل طلایی دیگری در والیبال ایران باشیم.