۴ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۳:۵۰
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، به گواهی تاریخ؛ صفی الدین ابوالفتح اسحاق اردبیلی، صوفی و عابد شهیر در سال ۶۵۰ هجری قمری در روستای کلخوران اردبیل چشم به جهان گشوده و از عنفوان جوانی پای در راه روشن پارسایی نهاده و از برکات و ثمرات پاکیزگی جسمانی و ریاضت روحانی بهرهها جسته است.
بنابر روایت ایرنا، نیاکان او در اردبیل به کشت و زرع مشغول بودهاند و صفیالدین جوان در این سرزمین پربار رشد یافته و به تناسب روحیات لطیف و برای دریافتهای روحانی به خلوت گزینی علاقه داشته و گاه در دامان سبلان، گوشه عزلت اختیار میکرده و گاه به سیر و سفر در نواحی مختلف ایران از جمله شیراز و گیلان میپرداخته است.
او از مکتب و محضر بزرگان و پیشگامان دین و تقیه روزگار خویش، توشهها برداشته است و اوج تاثیرپذیری وی از تعلیمات دینی، به دوران شاگردیاش در حضور شیخ زاهد گیلانی باز میگردد.