۵ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۳:۲۰
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات ۲۷ تا ۴۴ سوره نجم، مسیر استدلال خود را از نقد یک باور بیپایه درباره فرشتگان آغاز میکند و به یکی از مهمترین اصول مسئولیت انسان میرسد، اینکه هیچکس نمیتواند بار گناه دیگری را بر دوش بکشد و هر انسان در نهایت با حاصل تلاش و عمل خودش روبهرو خواهد شد.
بنابر روایت فارس، در نگاه علامه طباطبایی در المیزان، این آیات در کنار هم تصویری منسجم از رابطه «شناخت، عمل و جزا» ارائه میکنند؛ تصویری که در پایان با تأکید بر ربوبیت مطلق خداوند کامل میشود.
وقتی «گمان» جای حقیقت را میگیرد