چرا تا کردن گوشه صفحات کتاب نشانه بیاحترامی نیست؟
روانشناسان و پژوهشگران رفتارهای روزمره میگویند عادت تا کردن گوشه صفحات کتاب به جای استفاده از نشانکتاب، برخلاف تصور رایج، نشانه بیاحترامی به کتاب نیست؛ بلکه بازتابی از پیوند عاطفی عمیق با متن و تلاشی ناخوداگاه برای ثبت لحظهای است که کتاب بر خواننده تاثیر گذاشته است.
چرا تا کردن گوشه صفحات کتاب نشانه بیاحترامی نیست؟
روانشناسان و پژوهشگران رفتارهای روزمره میگویند عادت تا کردن گوشه صفحات کتاب به جای استفاده از نشانکتاب، برخلاف تصور رایج، نشانه بیاحترامی به کتاب نیست؛ بلکه بازتابی از پیوند عاطفی عمیق با متن و تلاشی ناخوداگاه برای ثبت لحظهای است که کتاب بر خواننده تاثیر گذاشته است.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) از لیراوی، پژوهشگران حوزه روانشناسی رفتارهای روزمره معتقدند کوچکترین عادتهای انسان، اغلب حامل معانی عمیق روانشناختی هستند. یکی از این رفتارها، تا کردن گوشه صفحه کتاب است یا آنچه به «گوشهتا کردن» (Dog-earing) معروف است؛ عادتی که بسیاری آن را نشانه بیدقتی میدانند، اما پژوهشها تصویر متفاوتی از آن ارائه میکنند.
به گفته این پژوهشگران، فردی که گوشه صفحه کتاب را تا میکند، تنها محل مطالعه خود را علامت نمیزند، بلکه میکوشد اثری از تجربه شخصی و احساسی خود بر کتاب باقی بگذارد؛ گویی با این حرکت خاموش میگوید: «من اینجا بودم و این بخش برایم اهمیت داشت.»
