خوانشی از کتاب «بلندپروازی اخلاقی» نوشته روتگر برگمن؛
جاهطلبی برای خیر عمومی
آرمانگرایی بدون نتیجه، فضیلت نیست
«بلندپروازی اخلاقی» تازهترین اثر روتگر برگمن، این پرسش را پیش میکشد که آیا موفقیت را باید با میزان ثروت و موقعیت سنجید یا با اثری که انسان بر جهان پیرامون خود میگذارد؛ پرسشی که در روزگار بحرانهای جهانی، بیش از هر زمان دیگری به مسئلهای عمومی تبدیل شده است.
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- مسعود تقیآبادی: در جهانی که موفقیت اغلب با عنوان شغلی، درآمد، شهرت یا میزان دیده شدن در شبکههای اجتماعی سنجیده میشود، روتگر برگمن، تاریخنگار و نویسنده هلندی، کتاب تازه خود را با پرسشی آغاز میکند که آرامش خواننده را بر هم میزند: اگر بااستعدادترین انسانها عمر خود را صرف حله کوتاهی پس از انتشار نسخه اصلی، به بازار نشر ایران نیز راه یافته و تاکنون با چند ترجمه فارسی منتشر شده است؛ از جمله ترجمه شهابالدین عباسی در نشر کتاب پارسه، ترجمه سینا بحیرایی در انتشارات مهرگان خرد، ترجمه هاله افشاری در انتشارات چترنگ و ترجمه رضا یعقوبی در نشر کرگدن. انتشار همزمان چند ترجمه از یک اثر، معمولاً نشانه توجه ناشران به موضوعی است که ظرفیت تبدیل شدن به یکی از مباحث روز علوم انسانی را دارد.
برگمن در این کتاب نه نسخهای برای خوشبختی فردی میپیچد و نه وعده آرامش روان میدهد. دغدغه او چیز دیگری است: بازگرداندن مفهوم «وظیفه اخلاقی» به مرکز زندگی حرفهای انسان معاصر. به زعم او استعداد، دانش، سرمایه و زمان، هنگامی معنا پیدا میکنند که در خدمت کاهش رنج انسانها و حل مسائل واقعی جهان قرار گیرند. همین جابهجایی نقطه تمرکز، کتاب را از انبوه آثار موفقیت فردی و خودیاری جدا میکند و آن را به مانیفستی درباره مسئولیت اجتماعی نخبگان تبدیل میسازد.