به مناسبت ثبت جهانی «دژ الموت و استحکامات وابسته»؛
ایستاده بر بلندای تاریخ جهانی
نمادی از شکوه گذشته، سرمایهای برای آینده
علیرضا ایزدی در گفتوگوی اختصاصی با ایبنا گفت: الموت ریشه در تاریخ این سرزمین دارد. این منطقه در سدههای آغازین و میانی تاریخ خود، بهویژه در دوران شکوفایی اسماعیلیان، یکی از مهمترین مراکز سیاسی، فرهنگی و دفاعی ایران بود. این رویداد نقطه عطفی در تاریخ استان قزوین و منطقه تاریخی الموت است؛ گویی این سرزمین، همچون ققنوسی که از خاکستر خود برمیخیزد، بار دیگر جایگاه واقعی خود را در عرصه جهانی بازمییابد.
سرویس تاریخ خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- آناهید خزیر: الموت، سرزمینی که قرنها بر فراز صخرههای سترگ البرز استوار مانده و روایتگر تاریخ، اسطوره و شکوه ایران بوده است، امروز جایگاهی جهانی یافته است. قلعهای که روزگه به رسمیت شناختن ارزشهای فرهنگی، تاریخی و طبیعی منطقهای است که در گذر زمان، اصالت خود را حفظ کرده است. از این پس، نگاه جهانیان نیز به این دژ افسانهای دوخته خواهد شد؛ دژی که بر بلندای البرز، همچنان استوار ایستاده و داستان بخشی از تاریخ انسان را بازگو میکند. این رویداد، پایانی بر مسیر الموت نیست، بلکه سرآغاز فصلی تازه است؛ فصلی که مسئولیت حفاظت، معرفی و پاسداشت این میراث گرانبها را دوچندان میکند. اکنون الموت نه فقط متعلق به ایران، بلکه امانتی ارزشمند برای همه نسلهای امروز و فرداست؛ میراثی که باید با دقت و مسئولیت حفظ شود تا همچنان الهامبخش آیندگان باقی بماند.
