سروش چیتساز در گفتوگو با ایبنا مطرح کرد؛
داستان و رفتن به سمت شکستن الگوی تکراری ذهن
سروش چیتساز، نویسنده، گفت: من معتقد نیستم که در تمامی داستانها غافلگیری پایانی یا «توییست» وجود دارد یا حتا اینکه مطلوب است وجود داشته باشد. آنچه بعضی وقتها با غافلگیری اشتباه گرفته میشود، نامنتظر بودن پایان داستان نیست. داستانی که همه چیزش عادیست و فقط یک پایان غافلگیرکننده دارد معمولا در همان خوانش اول پروندهاش بسته میشود و دستش رو میشود. ترجیح من این است که این غافلگیری در تمام روایت وجود داشته باشد نه تنها در پایان.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مرضیه نگهبان مروی: برخی نویسندگان جهان را آنگونه که هست مینویسند، اما برخی دیگر، جهان را به گونهای بازطراحی میکنند که ما مجبور شویم دوباره به واقعیت نگاه کنیم. سروش چیتساز، متولد ۱۳۵۷ در آبادان، از آن دسته نویسندگانی است که میان دقت ریاضی مهندسی هوافضا و شهود شاعرانهی ادبیات، پلی ساخته است. او با نگاهی که همزمان ساختارگرا و جسور است، تلاش میکند تا «الگوهای تکراری ذهن» را بشکند و مخاطب را با «امر شگفت» مواجه کند؛ همان لحظهای که عادتهای روزمره فرو میریزند و حقیقت، در چهرهای غریب ظاهر میشود.
سوابق ادبی چیتساز، گواه بر این جستوجوی مستمر است. او با مجموعههای «نوبت سگها» و «بارش سفرهماهی» در نشر مرکز، جایگاه خود را در ادبیات معاصر تثبیت کرد و با کسب مقام اول در جشنوارههای مختلف و برگزیده شدن در دوره هفدهم و هجدهم جایزه مهرگان ادب، توانست استانداردهای تازهای از روایت را به نمایش بگذارد. رمان «زل آفتاب» و تجربه نویسندگی در سریال «نوبت لیلی»، نشان میدهد که او تنها به دنیای کاغذ و قلم بسنده نکرده و جسارت عبور از مرزهای روایت را در قالبهای مختلف سینمایی و مکتوب داشته است.