در کارگاه «معماری داستان با هوش مصنوعی» تاکید شد؛
هوش مصنوعی جای نویسنده را نمیگیرد، همسنگر او میشود
سیامک فریدونی و سیامک بویری در کارگاه «معماری داستان با هوش مصنوعی» بر ضرورت فاصلهگرفتن از سیستمهای رایج پرامپتنویسی و تمرکز بر معماری فکری داستان تاکید کردند.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روابط عمومی و امور بینالملل خانه کتاب و ادبیات ایران، کارگاه «معماری داستان با هوش مصنوعی» با تدریس سیامک فریدونی و سیامک بویری، عصر سهشنبه (۶ مرداد ۱۴۰۵) در سرای اهل قلم خانه کتاب و ادبیات ایران برگزار شد.
سیامک فریدونی در آغاز بحث خود را با پرسشی درباره چیستی نبوغ آغاز کرد و گفت: اگر به چند هزار سال اخیر نگاه کنیم، میبینیم خالقان شهیری چون بتهوون، ارسطو، شکسپیر، سعدی و فردوسی، همگی یک بازتعریف خلاقانه از اجتماع و سیستمی که در آن زندگی میکردند، ارائه کردهاند. این افراد یک شبکه بودند؛ تار و پودی بشری که در هم تنیده شده و این درهمتنیدگی هرچه جلوتر میرویم، بیشتر میشود و پیچیدگی جامعه افزایش مییابد. برای نمونه ۲۰۰ سال پیش یک کشاورز حدود صد و پنجاه تا صد و هفتاد روز در سال کار میکرد و بقیه سال برای خودش بود، اما امروز زمان مرخصی سالانه یک فرد به طور متوسط بین دو تا هشت هفته است؛ در عوض، پیچیدگیهای جامعه و فناوری بیشتر شده و طول عمر انسان دو برابر شده است.