۲۱:۰۲ – ۰۷ مرداد ۱۴۰۵
پیادهروی اربعین فراتر از یک مناسک مذهبی ساده، تجلیگاه عینی جامعهای اخلاقی است که در آن موکبها به جایگاه آموزش ایثار، همدلی اجتماعی و تمرین سبک زندگی اسلامی تبدیل شدهاند.
باشگاه خبرنگاران جوان – هر ساله با فرارسیدن ایام اربعین حسینی، جادههای منتهی به کربلا شاهد بزرگترین تجمع سالانه آئینی و مذهبی جهان میشوند. در این مسیر طولانی، سازههای موقتی به نام موکب برپا میشوند که در نگاه نخست، شاید تنها به عنوان ایستگاههای پذیرایی و توزیع غذا و آب به نظر برسند؛ اما با نگاهی عمیقتر به روابط انسانی حاکم در این فضا، درمییابیم که این چادرهای ساده و ایستگاههای شلوغ، در واقع دانشگاههای روباز اخلاق عملی و تربیت اسلامی هستند. در ران آن را با مفاهیمی، چون انزوای اجتماعی و روابط ناپایدار توصیف میکنند، انسانها به شدت دچار تنهایی شدهاند. در این ساختار، خرید و فروش خدمات مبنای تعاملات است و کمتر کاری بدون چشمداشت مادی انجام میشود؛ اما در جغرافیای اربعین، ناگهان ورق برمیگردد. موکبدار عراقی یا ایرانی، تمام اندوخته یک سال خود را جمع میکند تا در طول چند روز، صمیمانهترین خدمت را به زائرانی ارائه دهد که حتی نام آنها را هم نمیداند. این رفتار، فراتر از یک پذیرایی ساده، تمرین عملی ایثار و گذشت است که در متون دینی ما به عنوان عالیترین مرتبه اخلاق معرفی میشود.