به گزارش صراط به نقل از عصر ایرانیان؛ اقتصاد ایران این روزها شبیه بیماری شده که هر بار پزشکش برای درمان او، یک داروی تکراری با نام زیبای «اصلاح قیمت سوخت» تجویز میکند اما نکته جالب اینجاست که این دارو هر بار عوارضی چندبرابر از بیماری اصلی داشته و نه تنها بهبودی حاصل نشده، بلکه بیمار هر بار به بخش مراقبتهای ویژه منتقل شده و با شوک به زندگی برگشته است. مسئله بنزین در ایران به یک گره کور تاریخی و اقتصادی تبدیل شده است که هر بار با تکرار یک نسخه تکراری، یعنی گرانسازی، نهتنها گشایشی حاصل نشده بلکه بر پیچیدگیهای آن افزوده شده است. آنچه در فضای سیاستگذاری انرژی بهعنوان «اصلاح قیمت» یا «بهینهسازی مصرف» نامیده میشود، در عمل به افزایش قیمت و تحمیل هزینههای سنگین بر دوش دهکهای کمدرآمد میانجامد. این یادداشت در پی آن است که با نگاهی علمی و انتقادی، استدلالهای رایج در باب گرانکردن بنزیهد شد.
پایان سخن آن که، حکمرانی بنزین در ایران نیازمند تغییر پارادایم است. نباید به دنبال راهحلهای فوری و شوکدرمانی بود، بلکه باید با نگاهی سیستمی و بلندمدت، به بهبود زیرساختها، اصلاح الگوی مصرف و توزیع عادلانه منابع پرداخت. اجرای عدالت و توجه به پیوستهای اجتماعی هر تصمیم اقتصادی، توصیه امام شهید به دولتهای مختلف بوده که متأسفانه تاکنون مغفول مانده است. اگر امروز به فکر تغییر مسیر نباشیم، فردا هزینههای بسیار سنگینتری خواهیم پرداخت. وقت آن است که بهجای جراحیهای دردناک و بیحاصل، به فکر درمانهای ریشهای و خردمندانه بود.