$(document).ready(function(){var imagesize=$(‘.img_center img’).width();if(imagesize= 700 ){$(‘.img_center’).addClass(‘smallImage’);}});
بر اساس ماده ۵ اصلاحی لایحه مذکور، ارتکاب هر یک از رفتارهای زیر در ارتباط و با اطلاع از شرایط حاکم بر مخاصمات مسلحانه و علیه اشخاص و اموال مورد حمایت قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو مصوب ۱۳۳۴ بهصورت گسترده یا سازمانیافته و در راستای پیشبرد یک برنامه یا سیاست عمومی، جنایت جنگی محسوب میشود:
الف – در مخاصمات مسلحانه بینالمللی:
۱- قتل عمدی.
۲- کشتن یا زخمیکردن افراد نظامی یا غیرنظامی طرف مخاصمه، بهصورت فریبکارانه.
۳- کشتن یا زخمی کردن رزمندهای که سلاح خود را بر زمین گذاشته یا وسیلهای برای دفاع ندارد و از روی تروع جنگ در خدمت آن دولت یا رژیم حاکم بودهاند.
۳۱- هتک کرامت انسانی افراد بهویژه رفتار اهانتآمیز و تحقیرآمیز.
ب – در مخاصمات مسلحانه غیربینالمللی
۱- رفتارهای موضوع بند (الف) این ماده، غیر از موارد مذکور در بندهای (۳)، (۱۲)، (۲۵)، (۲۷)، (۲۸)، (۳۰) و (۳۱) بند یادشده.
۲- صدور حکم به مجازات سالب حیات علیه افراد موردحمایت، بدون رعایت تشریفات قانونی.
۳- دستور به کوچ اجباری جمعیت غیرنظامی به دلایل مرتبط با مخاصمه، مگر آن که امنیت جمعیت موردنظر یا ضرورتهای نظامی چنین اقتضا کند.
تبصره: هیچ یک از مقررات راجعبه مخاصمات مسلحانه غیربینالمللی، تأثیری بر صلاحیت دولت برای حفظ یا برقراری مجدد قانون و نظم در کشور یا دفاع از وحدت و تمامیت قلمرو سرزمینی با تمام ابزارهای قانونی نخواهد گذاشت.